Obama rozbrojenie paradoks

Greg Mello. Biuletyn Atomic Scientists, 10 lutego 2010.
http://www.thebulletin.org/web-edition/op-eds/the-obama-disarmament-paradox Greg Mello jest dyrektorem i współzałożycielem w Grupie Los Alamos Study .
____________

Ostatnio kwietnia w Pradze, prezydent Barack Obama wygłosił przemówienie , że wielu interpretowana jako zobowiązanie do znacznego rozbrojenia nuklearnego.

Teraz jednak Biały Dom żąda jedno z większych podwyżek w historii wydatków głowic. Jeśli jego wniosek jest w pełni finansowany, wydatki warhead wzrosną o 10 procent w ciągu jednego roku, z dalszych podwyżek obiecanych na przyszłość. Los Alamos National Laboratory, największym celem Obamy hojności, by zobaczyć 22-procentowy wzrost budżetu, jego największy od 1944 roku. W szczególności finansowanie nowego plutonu "pit" kompleksu fabrycznego tam będzie ponad dwukrotnie, sygnalizując zobowiązanie do tworzenia nowych broni nuklearnej dekada stąd.

Więc jak jest prezydent budżet zgodny z jego wizji rozbrojenia?

Odpowiedź jest prosta: Nie ma dowodów, że Obama ma lub kiedykolwiek miał, takiej wizji. Powiedział, że nic w tej sprawie w Pradze. Nie, on tylko mówił o swoim zaangażowaniu "szukać. . . Świat bez broni jądrowej "niejasne aspiracje i trudno powieść jeden na tym poziomie abstrakcji. Powiedział, że w międzyczasie Stany Zjednoczone "będzie utrzymywać bezpieczne, bezpieczne i skuteczne arsenał zniechęcenia do przeciwnika, i zagwarantować, że obrona naszych sojuszników".

Ponieważ broń nuklearna nie jest, i nie będzie nigdy "powstrzymać żadnego przeciwnika", to też było bardzo aspiracji, jeśli nie daremne. Daremne poszukiwanie "skuteczny" arsenale, które mogą odstraszyć "any" przeciwnik wymaga niekończącą się innowacyjność i ciągłe prawdziwe inwestycje, w tym inwestycji w dłuższym odstraszająco, do którego Obama, o którym mowa. Obietnica takich inwestycji, a nie rozbrojenie, była operacyjny wiadomość w Pradze o ile US zapas chodziło. W istocie, proponowane nowe inwestycje w rozszerzonym odstraszania były już zapakowane do Kongresu, kiedy Obama mówił.

Aby spełnić swoje rzekome "wizję rozbrojenia," Obama zaproponował tylko dwa podejścia w Pradze, zarówno na czas nieokreślony. Po pierwsze, mówił niewyraźnie redukcji "roli broni jądrowej w naszym strategii bezpieczeństwa narodowego." To wcale nie są jasne, co to może rzeczywiście myśli, a nawet co to może oznaczać. Najprawdopodobniej odnosi się ona do oficjalny dyskurs, co urzędnicy mówią o doktryna nuklearna-w przeciwieństwie do rzeczywistych faktów na ziemi. Po drugie, Obama obiecał negocjacje "nowego redukcji zbrojeń strategicznych [START] z Rosjanami." Jeśli chodzi o rozbrojenie jądrowe poszedł w mowie, to było to.

Oczywiście, Obama także powiedział, że jego administracja natychmiast kontynuować proces ratyfikacji Traktatu o całkowitym zakazie prób z bronią i działania nie zostały jeszcze podjęte i jeden całkowicie niezależny od amerykańskiego rozbrojenia. Reszta wypowiedzi była poświęcona różnych inicjatyw nieproliferacji, że jego administracja planuje szukać.

8 lipca Obama i prezydent Rosji Dmitrij Miedwiediew zapowiedział ich wspólne porozumienie, zobowiązując swoich krajach do gdzieś między 500 do 1.100 strategicznych samochodów dostawczych i 1500 do 1675 rozmieszczonych głowic strategicznych, bardzo skromne cele do osiągnięcia przez pełne siedem lat po traktat wszedł w życie. Całkowita liczba arsenal nie zmieni, więc strategiczne głowice mogą być pobrane z rozmieszczania i umieścić w rezerwie-de-zaalarmował, w efekcie. Traktat nie wpłynie nonstrategic głowic. Nie wymaga demontaż. Jak Hans Kristensen w Federacji Amerykańskich Naukowców wyjaśnił, limity pojazdu dostawczego wymagają niewiele, jeśli w ogóle, zmieni się z USA i Rosji wdrożeń oczekiwanych.

Jak na ironię, to możliwe, że PDF emerytalny 4000 lub więcej głowic amerykańskich na mocy traktatu moskiewskiego i innych emerytur zamówionych przez George'a W. Busha może przekroczyć nic Obama robi w zakresie rozbrojenia. Co do kompleksu składów i broń Busha aspiracje były znacznie bardziej jastrzębi niż Kongres ostatecznie dozwolone. Realne budżety głowic spadła podczas ostatnich trzech lat w biurze. Teraz, wraz z Demokratami kontrolujących Władza wykonawcza i obie izby Kongresu, Kongresu powściągliwość jest godna uwagi przez swoją nieobecność. Co Obama głównie wydaje się być "rozbrojenie" jest Kongresu odporność na zmiany niektórych z tych samych propozycji Busha trudno było autoryzować i finansowania.

W maju zeszłego roku Obama wysłał swój pierwszy budżet do Kongresu, domagając się płaskiej wydatków głowic. W tym czasie administracja ciągle wyświetla zmierzoną podejściu do wymiany i rozbudowy potencjału głowic.

Powiedział, że w zeszłorocznym budżecie Biały Dom nie zgodzić się na żądanie Pentagonu do żądania finansowania dużego uaktualnienia do czterech B61 bomby atomowej warianty-jeden z nich właśnie ukończyła 20-rok-plus życia rozszerzenia programu. Wystarczy jeden dzień przed tym budżet został wydany wielki przegląd strategii nuklearnej wcześniej wniosek w siłach zbrojnych komisji został odsłonięty. To pod przewodnictwem Williama Perry'ego, członek zarządu korporacji, która zarządza Los Alamos i nawracające zimnej wojny osprzętu Jamesa Schlesingera. [Pełne ujawnienie: Perry jest także członkiem biuletynu Zarządu Sponsorów.]

Zawarte w sprawozdaniu zalecenia dla zwiększenia wydatków i rozwoju broni szybko zaczęła służyć jako punktem zbornym dla obrony jastrzębie-Zaprawdę punktu ćwiczenia. Ogólnie rzecz biorąc, było to w dużej mierze conclusory pastisz z recyklingu Cold War pojęć, zupełnie brakuje w analizie i często faktycznie źle. Ale ani Biały Dom, ani czołowi Demokraci w Kongresie oferowane jakąkolwiek publiczną opór lub replik do swoich wniosków.

Więcej w dużej mierze, sprzeciw wobec nuklearnego powściągliwości w administracji szybko wyszła z jego zwykłymi reduty w National Nuclear Security Administration NNSA), Pentagonie STRATCOM i zainteresowanymi podmiotami w obie strony w Kongresie. Dodatkowo Obama lewo mianowanych Bush na miejscu w NNSA podczas Pentagon dodano kilka znajomych twarzy z administracji Clintona, pozostawiając poważne pytania o zdolności do Białego Domu w celu opracowania niezależnego zrozumienia problemu, nie mówiąc już obecny jeden do Kongresu.

Tak czy inaczej, potencjał ratyfikacja traktatu jest z pewnością ważnym czynnikiem w Białym Domu myślenia. Senat Republikanie, jak oczekiwano, wymagają znacznych inwestycji jądrowych przed uwzględnieniem ratyfikacji jakiejkolwiek START dalszego traktatu. Demokratyczne jastrzębie, zwłaszcza potężnych z wieprzowiny baryłkę wchodzących w grę interesów, takich jak Nowy Meksyk senator Jeff Bingaman, również muszą być spełnione w procesie ratyfikacji. W sumie to sprawia, że ​​ostatni budżet Obama zażądać rodzaj "poboru Surrender" do obiektów jądrowych jastrzębi. Tak czy prezydent ma rozbrojenia "wizja" jest nieistotna. Co ważne są zobowiązania polityczne zawarte we wniosku budżetowym i czy Kongres poparcia.

Inwestycje w żądanej skali powinny być kategorycznie nie do przyjęcia dla nas wszystkich. Kraj i świat twarz prawdziwie apokaliptyczne wyzwania związane z bezpieczeństwem od zmian klimatycznych i spodziewanych niedoborów paliw transportowych. Nasza gospodarka jest bardzo słaby i pozostanie w dającej się przewidzieć przyszłości. Proponowane podwyższenie wydatków nuklearnej broni, osadzone są one w ogólnym budżecie wojskowym większe niż ktokolwiek od 1940 roku, powinny być wywołanie clarion dla odnowionego zaangażowania politycznego w służbie podstawowych wartości, przy poszanowaniu tego, czy w ogóle społeczeństwa.

Wartości te są teraz poważnie zagrożone, nie tylko przez Białym Domu pewni, czy chcą lub nie mogą walczyć o to, co jest słuszne.

Link do tego postu: http://www.comw.org/wordpress/dsr/obama-nuclear-policy-a-debate?postTabs=1

Charles Knight komentarze na Mello

Mello robi dobrą robotę tłumacząc, dlaczego nie będzie niewielki postęp w kierunku zniesienia jądrowej w administracji Obamy. Dalsze czyni dobrą sprawę, że obecna administracja wydaje się być kierowany do karmienia broni nuklearnej złożone w większym stopniu niż Bush był w stanie. Kto by z myśli!

Ale Mello trafi na punktach, para. Jednym jest to, że odrzuca zbyt szybko jądrowej aspiracje zniesienie Obama stwierdził w Pradze. Te kilka słów może mieć mały wpływ na politykę, ale one oznaczać powrót do retoryki wszystkich atomowych administracji wiekowych, aż do George W. Bush wyraźnie opuszczonej takie aspiracje. Jaka jest wartość tej retoryki? Przeważnie daje wiarę tych, którzy organizują wokół zniesienia - coś wartościowego, ale nie dużo.

Po drugie, Mello mówi, że kiedy Obama mówił o ...

... Zmniejszenie "rolę broni jądrowej w naszym strategii bezpieczeństwa narodowego" to jest zbyt jasne, co to może rzeczywiście myśli, a nawet co to może oznaczać.

Właściwie, to oświadczenie Obamy odnosi się do czegoś zupełnie szczególny i ważny. US została naprzód przez kilka dekad do bezprecedensowego poziomu konwencjonalnych dominacji siły nad wszystkimi innymi narodami w zobacz Bernard I. Finel na strategicznym znaczeniu USA konwencjonalnej potęgi wojskowej). W tym momencie US może przewidzieć zyskuje jeszcze bardziej strategiczną przewagę jeśli może przekonać inne kraje do przyłączenia się do utylizacji broni nuklearnej (w oficjalnym oświadczeniu tego strategicznego wzoru zobaczyć przemówienie wiceprezydenta Bidena w National Defense University w dniu 18 lutego 2010 r.). To jest rzeczywiście całkiem aspiracji!

To połączenie tradycyjnego dominacji energii jądrowej dominacji sprowadza mnie do drugiej słabość art Mello firmy. Nuclear zniesienie będzie niemożliwe bez znaczącej restrukturyzacji międzynarodowych (w-) systemu bezpieczeństwa. Dlaczego Rosja lub Chiny unikają jądrowej lub N. Korea i Iran porzucić starania o uzyskanie ich podczas te narody pozostają całkowicie podatny na amerykańskim konwencjonalnej strajku?

Liderzy popularnych wysiłków na rzecz rozbrojenia nuklearnego prawie nigdy nie przyznają tego strategicznego problemu. To niedźwiedzia przysługa dla ich przyczyny, ponieważ pozostawia główną przeszkodę dla rozbrojenia w miejscu bez planu (lub nawet świadomość potrzeby planu) w celu usunięcia go.

Ewentualność umowy zniesienia broni jądrowej będzie wymagało US najpierw ściągać swoje konwencjonalne siły militarnej. I jednocześnie do głębokiej ściągać amerykańskiego konwencjonalnej potęgi wojskowej musi być budowanie międzynarodowych struktur, które mogą przyjmować coraz więcej odpowiedzialności za światowe bezpieczeństwo.

Takie przekazanie władzy i odpowiedzialności prawdopodobnie nastąpi kiedyś, ale z pewnością nie są obecnie na tej drodze. To jeden więcej "zmiana", że Obama nie prowadzi, nawet aspirationally.

Link do tego postu: http://www.comw.org/wordpress/dsr/obama-nuclear-policy-a-debate?postTabs=2

Greg Mello reaguje na komentarze Charlesa rycerskimi

Myślę, że Twoje komentarze są doskonałe. Zacznę od drugiego, z którą ja całkowicie zgadzam. Nasza praca tutaj w [Los Alamos] Grupy Badawczej podkreślił broni jądrowej problemy w części z powodu naszej geograficznej, a więc polityczne, locus w sąsiedztwie dwóch największych broni jądrowej laboratoriach.

Barierą dla rozbrojenia nuklearnego stwarzanego przez wojskowe polityki i inwestycji, które wyrażają dążenie do "pełnej dominacji widma" w skali globalnej jest prawie na pewno nie do przezwyciężenia. Rozbrojenie jądrowe jest tylko spójne z zupełnie innej koncepcji bezpieczeństwa narodowego niż mamy teraz i przy zupełnie innej strukturze gospodarczej wewnętrznie, jak również. Dobra wiadomość - i myślę, że musimy zrobić to dobrze, gdzie nie mogą pojawić się tak na pierwszy rzut oka, gdyż nie mamy innego wyboru - jest to, że nasze imperium się niepowodzeniem.

Pierwszym punktem, który odnosi się do wartości symbolicznej wypowiedzi Obamy rozbrojenia, jest także dźwięk, ale tutaj myślę, że symboliczna wartość znacząco przewyższają pasywność i zgodności co jego wypowiedzi nie zrodzonego w społeczeństwie obywatelskim. Aktorzy i sił, które mogłyby i powinny być mocno pracuje dla rozbrojenia były same rozbrojony przez co sprowadza się do propagandy.

Hipokryzja może być hołdem do ideału przez prawdziwe, ale to nie jest przywództwo, to nie jest uczciwe, i to nie przyniesie niczego wartościowego w tym przypadku. W tej chwili jest przyzwoleniem jądrowy ustanowienie broni robić to, czego nie mógłby dokonać wcześniej: zwiększenie zdolności produkcyjnych i zapewniają większą, nie mniej, poparcia broni jądrowej we wszystkich ich aspektach, zarówno materialnie i symbolicznie.

Dążenie Obamy rozbrojenie tzw jest słaby echa w porównaniu z pełnym throated zatwierdzenia broni jądrowej jest umożliwiających.

Link do tego postu: http://www.comw.org/wordpress/dsr/obama-nuclear-policy-a-debate?postTabs=3

(Sekund) Obama rozbrojenie paradoks

Martin Senn. Www.armscontrol.at, 10 lutego 2010.
http://www.armscontrol.at/?p=758
Martin Senn jest wykładowcą w dziedzinie bezpieczeństwa międzynarodowego na Uniwersytecie w Innsbrucku (Austria). Przedmiotem jego badań jest na rozprzestrzenianie broni jądrowej, nie-i przeciw-proliferacji, jak również na balistycznej obrony przeciwrakietowej.

___________________

Greg Mello ma op-ed na internetowej stronie Biuletynu Atomic Scientists, w którym twierdzi on, że wzrost finansowania broni jądrowej w budżecie federalnym życzenie przeczy prezydenta Obamy założonego celu, jakim świecie bez broni jądrowej. Teraz tutaj jest mój odbiór na drugim Obamy rozbrojenia paradoksu:

Czytając Raportu BMD DoD przeglądzie inny dzień, dwie rzeczy wpadła mi w oko:

Po pierwsze: W sekcji dotyczącej współpracy z Federacją Rosyjską, raport stwierdza, że ​​". Administracja nadal będzie odrzucać wszelkich wynegocjowanych ograniczenia na amerykańskiej obrony przeciwrakietowej" (s. 34) Brzmi to jak będzie ciężkie czasy perspektywie kolejne ofensywne zmniejszenia jako rosyjskich elit politycznych i wojskowych wielokrotnie związana dalsze redukcje do porozumienia w sprawie obrony przeciwrakietowej (jeśli masz wspólne "Rosja musi rozbroić tak"-argument na uwadze, należy wpaść blogu Pavla Podwig i daj się przekonać z przeciwnie)

Po drugie, i jeszcze bardziej interesujące: Raport odnotowuje również, że USA powinny położyć nacisk na rozwój i wdrażanie

... Obrony przeciwrakietowej, które są zarówno relokowalnymi i skalowalne. Nierelokacyjnego aktywa mogą być wzrósł do regionu w czasach kryzysu, zapewniając większe możliwości przed większym rozmiarze raid zagrożenia. Funkcja ta pozwoli także obrony przeciwrakietowej, które mają być doprowadzone do poniesienia w regionach stosunkowo szybko. Skalowalne aktywa mogą być włączone do istniejących regionalnych architektur. (Str. 27)

Ponadto, DoD zamierza

... Do rozwoju "angażować się na zdalny 'technologii, która obejmuje nie tylko uruchomienie na danych pochodzących z czujnika zdalnego torze ale również zdolność do uplink danych z aktywów innych niż radar Aegis. Pozwoli to interceptor zaangażować pocisk zagrożenia przy większych zakresach. "(S. 22)

Ilustracja na tej samej stronie pokazuje przodu oparte na paśmie X radar i kosmicznej czujnik dostarczający informacji na statku Aegis.

Dobra, teraz o to krótki fragment z 2000 księgi Dean Wilkening w Adelphi "Ballistic Missile Defense i stabilności strategicznej":

Tylko wtedy, gdy górne warstwy przechwytujące są prowadzone w czasie lotu poza zasięgiem ich śledzenia i radarach kierowania ogniem może THAAD lub NTW [Navy Theater Wide] zapewniają znaczny zasięg w USA. Na przykład, jeśli dokładne dane toru uzyskuje się na początku toru międzykontynentalnego pocisku przez czujniki, takie jak zmodernizowane radary wczesnego ostrzegania zlokalizowanych poza USA lub SBIRS-Low, a dane toru są przekazywane przechwytujących w locie, to hipotetyczny THAAD wymiary przed ICBMs wzrasta do okręgu o 1100 km średnicy. Oznacza to, że 10-12 stron może obejmować kontynentalnych Stanów Zjednoczonych. Pomiędzy trzy i cztery ślady NTW wymagane byłoby w tych okolicznościach. Obecnie ani THAAD ani NTW jest przeznaczony do odbioru danych utworów w locie z wyjątkiem ich ziemi lub morza na bazie radarów. Jednakże, jeśli SBIRS-Low jest wdrożony, rosyjscy projektanci obawiając się najgorszego może uwierzyć, że górne warstwy TMD przechwytujące mogłyby być prowadzone w locie za pomocą swoich danych utworów, zwłaszcza jeśli podczas lotu przechwytujących systemu łączności jest wdrażany w ramach przyszłej amerykańskiej NMD System. [Podkreślenie moje]

W sumie, to trudno sobie wyobrazić, że Rosja i Chiny zgodzą się znacznie obniżyć swoje ofensywne arsenały, jeśli USA zachowuje zdolność do obrony ojczyzny zwiększyć przez przeniesienie i / lub połączenia systemów TMD z zdalnych czujników.

Link do tego postu: http://www.comw.org/wordpress/dsr/obama-nuclear-policy-a-debate?postTabs=4

Bill Hartung reaguje na Mello-Knight wymiany

William D. Hartung jest dyrektorem broni i Inicjatywy na rzecz Bezpieczeństwa w New America Foundation. On odpowiedział w dniu 15 lutego 2010 do Knight-Mello wymiany poglądów na temat rozbrojenia nuklearnego i administracją Obamy .

_________________

Obama aspiracje wykraczają poza tylko jego wypowiedzi w Pradze. On jest pośród negocjowania nowej broni nuklearnej
traktat redukcja z Rosją, z możliwością dalszego poszukiwania głębszych cięć, bo zobowiązał się publicznie do realizacji ratyfikacji Traktatu o całkowitym zakazie prób z bronią i traktatu zakazującego produkcji bomb materiałów
(Rozszczepialne Cutoff Materiały Treaty), on jest gospodarzem szczytu nuklearnego bezpieczeństwa dziesiątki narodów do pracy nad planami zabezpieczyć lub zniszczyć "luźne broni nuklearnej" i bomb materiały, a on odbyło się spotkanie Rady Bezpieczeństwa ONZ (pierwszy Prezydent USA to zrobić) w celu wzmocnienia zobowiązań rozbrojeniowych licznych kluczowych graczy.

Niektóre z tych zmian może nastąpić bez większych restrukturyzacji amerykańskich sił konwencjonalnych (nowe redukcje z Rosją i nowych jądrowych środków bezpieczeństwa, na przykład).

Wszystko ponad to będzie wymagać znacznych zmian po pierwsze, jak Charles sugeruje, nie tylko w amerykańskich sił konwencjonalnych i postaw, ale w polityce regionalnej w dziedzinie bezpieczeństwa dynamiki w Azji Południowej (Indie i Pakistan) i na Bliskim Wschodzie (Izrael, Iran, i gospodarz pytania związane , w tym setttlement izraelsko-palestyńskiego). I bieżące działania, takie jak zwiększenie wydatków na broń jądrową złożonych muszą być odwrócone.

Wiele z tych czynników są rzadko lub nie w pełni przedyskutowane przez wielu - ale nie wszystkie - ". Dotarcie do zera" z zwolenników

Tak, myślę, że zgadzam się z wieloma uwagami Karola i Grega, ale nie jestem gotowy zrezygnować z perspektywą kilku znaczących zmian w polityce nuklearnej i postaw. Czuję, że powinniśmy klaskać Obamy zobowiązań i przytrzymaj go do swego słowa, a nie zakładać, że postęp jest niemożliwy.

Link do tego postu: http://www.comw.org/wordpress/dsr/obama-nuclear-policy-a-debate?postTabs=5

Paul Ingram odpowiada Mello-Knight wymiany

Paul Ingram jest dyrektor wykonawczy British American Bezpieczeństwa Informacji Rady (BASIC) . On odpowiedział w dniu 15 lutego 2010 do Mello-Knight wymiany poglądów na temat rozbrojenia nuklearnego i administracją Obamy .

_____________

Każdy wie, że w tym trudnym świecie realistycznym polityce nuklearnej nie opłaca się być naiwna. Co jest rzadziej uznawane jest to, że w świecie globalnym zagrożeniem może być równie niebezpieczne dla odgrywają szczególną grę zero zaufania.

Więc musimy przejść przez ten świat dziwny i trudny nawigacji stały i złożony szereg uznanych obliczeń, co wyroki w oparciu o dowody i poprzednie doświadczenia, co możemy zaufać i co nie możemy. Dotyczy to zarówno dla tych z nas stara się wpływać na decydentów, jak i dla urzędników podejmowaniu decyzji przez politykę zagraniczną.

Więc kiedy prezydent wstaje i sprawia, że ​​przemówienie, które zawiera w sobie zobowiązań wobec świata wolnego od broni jądrowej, proponując szereg inicjatyw, i czekam na konkretne zobowiązania w najbliższym czasie, warto mieć nadzieję, ale nie naiwny. I mamy pierwszy test tej nadziei w niedalekiej przyszłości, kiedy prezydent jest opublikować wersję swojego długo oczekiwanego przeglądu Nuclear Posture.

Pozwól mi powiedzieć na wstępie, że nie jestem zaznajomiony z wewnętrznym działaniu Adminsitration Obamy plan gry, z NPR, START następczych na negocjacji, te inwestycje. Nie lubię tych inwestycji w infrastrukturę [złożonych broń] bardziej niż Gregiem. Myślę, że to strata zasobów amerykańskiego podatnika, a Ameryka i świat byłby lepszy bez nich, z dotychczasowych budżetów poświęconych dalszej likwidacji infrastruktury, oczyszczania i jak.

Pozostają jednak jeszcze kilka powodów do leczenia jądrowej dyplomacja Obamy i tych inwestycji, poważnie:

1) Jest to nowy kierunek. Teraz, wygrzać się w tej rzeczywistości, ale zgadzam się z Gregiem, to jest mało powodem do wielkiego świętowania.

2) Nie ma jednoznacznych wyborczych korzyści w tym dla Obamy poza konkretne wyniki międzynarodowych, które odnoszą. Niewielu Amerykanów będzie głosować odmiennie od tego, chyba że prezydent Obama rzeczywiście dostarcza na tej agendy i pojawia się następne wybory jako prezydenta, który dostarcza na arenie międzynarodowej. W rzeczywistości, jeśli program był cyniczny jeden, on będzie częściej kończy się traktować jako prezydenta dużego obietnic i słaby na dostawy - czy jest on prawdziwy, czy nie, jest to prawdopodobne i bardzo przygnębiający wynik.

3) pogląd, że jest podjęta przez administrację nad potrzebą tym poziomie dodatkowych inwestycji może być błędne, ale nie trzymać pewien poziom wewnętrznej spójności. Bądźmy szczerzy, niewiele rzeczy w polityce są czyste i proste, czarno-biały. Nawet raport JASON, gdy wskazując, że głowice były w dobrej kondycji, powiedział, że infrastruktura sam był stanowić poważne obciążenie z powodu braku inwestycji i wyzwania dotyczące przyciągnięcie utalentowanych w zawodzie. Przekonanie, że musimy zmniejszyć powoli i wielostronnie jednocześnie zachowując siły jądrowe także w przyszłości może być frustrujące dla wielu z nas, i podkreślić fakt, że my ciągle żyjemy w świecie, gdzie rządy nie zostały jeszcze rozumie potrzebę bardziej radykalnych zmian w swoich pozycjach, ale to nie stoi w sprzeczności z wizją. I bądźmy szczerzy tutaj, zaangażowanie w realizację wizji świata wolnego od broni jądrowej, podczas gdy tylko pierwszy krok jest ważny jeden jednak. A jeśli mają siedziby we Francji, to wiadomo, co wielkim krokiem było.

4) Być może najważniejsze, administracja Obamy, i my sami, należy rozważyć strategiczne w jaki sposób możemy realnie przynieść większość Amerykanów, Rosjan, a Bóg wie, Indianie, Pakistańczyków i Izraelczyków razem z nami (wszyscy te dni koncentruje się na Irańczycy Ale wierzcie mi, że są one łatwe w porównaniu). To nie jest skuteczna tylko do wskazania stanowiska i przeforsować inicjatyw przeciwko opozycji większości, nawet gdy jesteś najpotężniejszym człowiekiem na świecie. Trzeba jeszcze przekonać Kongres, Amerykanie ludzi, a potem koledzy za granicą, w ogromnej sieci złożonej z wzajemnych stosunków, które nie sprzyja racjonalnej debacie, nie mówiąc już instrukcji. Trzeba delikatnie zaangażowanie, otwartość na innych, perspektyw uznanie różnorodności, pracy zespołowej i wiele innych wspólnych umiejętności wykraczające poza pracę polityki budowania procesu niezbędnego do rozbrojenia. A to wymaga budowy zaufania. I że prawdopodobnie wymaga rodzaj inwestycji jesteśmy świadkami dzisiaj.

Link do tego postu: http://www.comw.org/wordpress/dsr/obama-nuclear-policy-a-debate?postTabs=6

Jonathan Granoff reaguje na Mello-Knight wymiany

Jonathan Granoff jest prezes Global Security Institute . On odpowiedział w dniu 15 lutego 2010 do Knight-Mello wymiany poglądów na temat rozbrojenia nuklearnego i administracją Obamy .
Jonathan Granoff jest autorem Memo do Obamy: Broń jądrowa , która ukazała się w Tikkun Magazine, styczeń-luty 2009.

_______________

Był prezydent Obama outplayed przez DOD i DOE? Mają postawione bardzo sprytny analizy. Jeżeli postęp ma być miał na nierozprzestrzeniania, takich jak wsparcie dla zakazu testów, a następnie modernizację i zdolność do wzmocnienia potencjału poprawy arsenał wydaje się być koszt. Czy to jeszcze pozwala im powiedzieć, że modernizacja "może wymagać testowania kiedyś?" To będzie ogromna korzyść dla tych, którzy chcą zatrzymać zakaz testów. Czy nie byłoby jak umowy administracji Clintona na z Stewardship składów gdzie uważał finansowanie będzie generować swoje poparcie dla zakazu testów, ale nie zdobyć pełne poparcie poza DOE?

Ja konsekwentnie zaskoczony jak naiwni politycy pojawiają się, gdy kwestionowane przez strategicznych wojskowych planistów. Więc stwierdzam to jako przykład, gdy okazuje się, że prezydent Obama rzeczywiście chce dokonać postępu (niekoniecznie na rozbrojenie, ale na pewno na proliferacji), a nawet tutaj dostaje Cul de zwolniony.

Czy jest on w pełni świadomy strategii rozgrywanego na zewnątrz. Czy Pan Mello, że on był zwodniczy w przemówieniu w Pradze, czy tylko trochę słodkie?

Niezależnie od tego, obecne programami finansowanymi że pan podkreśla Mello pewnością ułatwi osiągnięcie żadnego wzmocnienia dążeń nieproliferacji Administracji w nadchodzącym NPT bardzo trudne. Z pewnością nie wydają się być zgodne z zobowiązaniem do rozbrojenia.

Mam szczerą nadzieję, że się mylę i czekamy na kontakt od niektórych ludzi w obecnej administracji których szanuję bardzo, takich jak ryż ambasadora i sekretarza stanu Gottemoeller.

Link do tego postu: http://www.comw.org/wordpress/dsr/obama-nuclear-policy-a-debate?postTabs=7

Greg Mello odpowiada Jonathan Granoff

Wśród innych Twoich punktów interesujących, można podnieść tę kwestię: "Czy Pan Mello, że on [Obama] był zwodniczy w przemówieniu w Pradze, czy tylko trochę słodkie?" Powiedziałbym, że nie. Zastąpienie w dążeniu do zaangażowania lub obietnicę jest retoryczne urządzenie tak normalne te pytania nie powstają. Zarówno głośnik i publiczność oczekują jakiegoś potwierdzenia rytualnego naszych wspólnych dążeń. Różnica między tymi aspiracjami i naszej praktyki rzeczywistej jest dość kłopotliwe, wielu członków publiczności szukasz jakiegoś mostu fantazji pomiędzy nimi. Nie chcą złe wieści, chcą "nadzieję".

Jakoś przeszliśmy od "Wprowadzam kurczaka w każdej puli" do "Będę się starać umieścić kurczaka w każdej puli." Jest mniej odpowiedzialności w drugiej sformułowania, które mogą być szczególnie pomocne w czasie zawierania umów krajowych perspektywy - w którym skurcz, zwiększone wydatki wojskowe jądrowy ja krytykuję odgrywa kluczową symboliczną rolę. Nasze nadzieje są większe niż realia dostępnych do obsługi ich. My i nasi darczyńcy i sympatycy, chcą Santa Claus.

Link do tego postu: http://www.comw.org/wordpress/dsr/obama-nuclear-policy-a-debate?postTabs=8

Todd Dobrze reaguje na Mello-Knight wymiany

Todd Fine organized and developed the Global Zero campaign for the elimination of nuclear weapons as a program officer at the World Security Institute . He is currently working to establish the Iran Data Portal at Princeton University. He responded on 18 February 2010 to the Knight-Mello exchange of views on nuclear disarmament and the Obama administration.

_________________

President Obama's exceedingly generous budget request for the nuclear weapons labs has boiled long-simmering anxieties about the concrete policy impact of his frequently expressed “vision” for “a world without nuclear weapons.” Aligning with the prominent series of op-eds in The Wall Street Journal, Obama repeated this earnest aspiration consistently throughout the campaign for the presidency, and in his Nobel Peace Prize acceptance speech and April 2009 policy speech in Prague.

Given the ambition of this vision in practical terms, and, of course, the now apparent serious interest in its achievement by predecessor Ronald Reagan, it is not surprising that long-time advocates have expected policy proposals that would explicitly move in this direction. Yet, these budgeting numbers signal an overall regression. They will further institutionalize the development of new weapons and will make restructuring the labs toward other functions more difficult.

The failure to assure advocates began at the rhetoric's root. Despite the welcome credibility they have given the anti-nuclear cause, the op-ed authors – George Shultz, Henry Kissinger, Sam Nunn, and William Perry – had a burden to consider how other countries perceive the size and activities of our weapons laboratories. At the same time in 2007 that American anti-nuclear lobbyists and activists were feverishly working to block funding for the Reliable Replacement Warhead (RRW) in Congress, Kissinger forwarded an analysis by Shultz and Hoover fellow Sidney Drell to Sen. Pete Domenici supporting investments in the program. And although Nunn declared that he was opposed to the RRW, he signaled his acceptance for large-scale increases in lab funding in the foursome's third op-ed in The Wall Street Journal on January 19, 2010. Unlike the previous op-eds, which were enthusiastically endorsed by others and received with much fanfare by the press, this one seemed clinically designed to give their reputational blessing to the upcoming budget numbers.

Chief nuclear negotiator under President Reagan, Max Kampelman, who has claimed that he originally prompted George Shultz to return to the question of elimination, has advocated a bold path to zero using multilateral processes in the United Nations. Indeed, outlining the divisions among the foreign policy elite, the Global Zero campaign was initiated by a number of attendees of the Shultz-led Hoover Institution meetings who were dissatisfied with the extreme focus on short-term “steps” instead of the explicit practicalities of achieving the ultimate goal. And following that, the policy program of Global Zero itself has revealed a split between the advocates of immediate multilateralization of the strategic arms control process and others who propose that a decades-long series of US-Russia agreements expand into a multilateral process.

These assorted divisions among the elite may come to the fore at the May NPT Review Conference as other nations test the United States' new-found commitment to the treaty's stated objective of disarmament. Given the current crises involving Iran and North Korea and the shortening window of Obama's dynamism on the world stage, if the President fails to inspire others to adopt his “vision” and work toward elimination concretely, he may miss a singular opportunity. If CTBT, which is symbolic despite its limitations, is not ratified by the conference date, these budget requests alone may devastate US credibility. And as Greg Mello's logic indicates, other nations are unlikely to be impressed with the scale of the START follow-on treaty, and there are not yet any indications that the posture review language on “the role” of nuclear weapons will be that momentous in terms of practical implications.

In order to blunt these concerns and sincerely recommit to the vision, there are a number of policy proposals the Obama administration could potentially advocate going into the review conference:

1. A funded international program that would initiate cooperative research into verification technologies and enforcement strategies that would be required in a world of “global zero.”

2. The initiation of an international audit of all existing nuclear weapons and material.

3. Sponsorship of initial discussions on a timeline for negotiations and targets involved in the eventual elimination of nuclear weapons.

However, as Charles Knight mentioned with respect to international concerns about the United States' superiority in conventional weapons, these actions would only be a start. Given the terrifying overall budget projections and the abject failure of our military contracting and procurement processes, the United States needs to reformulate its entire defense posture and budget. In order to convince states like Russia and China to approach low numbers of nuclear weapons, it might even be necessary to consider multilateral treaty restrictions on general conventional forces and on specific advanced weapons systems like Prompt Global Strike. If the elimination aspiration is sincere, then these concerns are unavoidable and should be seriously studied and contemplated.

Max Kampelman, the symbolic initiator of the present return to abolitionism, has spoken powerfully of what real leadership by an American president, especially when morally confident and unabashed, can accomplish. President Obama's rhetoric on the elimination of nuclear weapons apparently inspired some enough to award him the Nobel Peace Prize; if he is sincere, he owes it to the younger generation to present a clear path to elimination, if not in his lifetime, then in ours.

Permalink to this post: http://www.comw.org/wordpress/dsr/obama-nuclear-policy-a-debate?postTabs=9

The Obama disarmament paradox: A rebuttal

John Isaacs and Robert G. Gard, Jr. The Bulletin of the Atomic Scientists , 24 February 2010.
http://thebulletin.org/web-edition/op-eds/the-obama-disarmament-paradox-rebuttal

John Isaacs : The executive director of the Center for Arms Control and Non-Proliferation, Isaacs represents the center's sister organization, Council for a Livable World, on Capitol Hill. His expertise is in how Congress works, especially when it pertains to national security issues such as nuclear weapons and missile defense. Previously, he served as a legislative assistant on foreign affairs to former New York Democratic Rep. Stephen Solarz.

Robert G. Gard Jr. : A consultant on international security and education, Gard is the chair of the Center for Arms Control and Nonproliferation's Board of Directors. He also is a member of the Bulletin's Science and Security Board. Previously, he served as president of the Monterey Institute of International Studies and as director of the Johns Hopkins University Bologna Center. During a military career that spanned three decades, he was an assistant to the secretary of defense and president of the National Defense University.

________________

Greg Mello's recent Bulletin article “ The Obama Disarmament Paradox ” distorts the Obama administration's nuclear agenda by making unjustified assumptions that discredit President Barack Obama's historic commitment to seek a nuclear-weapon-free world. Obama has committed to such a goal several times–both before and after his election in November 2008. But Mello calls that a “vague aspiration” rather than a commitment. Yet the evidence he provides to support his assertion isn't persuasive.

In fact, the president has advocated for numerous initiatives in a comprehensive nonproliferation program. These include winning UN Security Council endorsement for a nuclear-weapon-free world; negotiating a new arms reduction treaty with Russia, which Obama considers an interim agreement toward further reductions; preparing a Nuclear Posture Review consistent with reducing the role of nuclear weapons in national security strategy; pledging to secure all loose nuclear materials over a four-year period; and taking an active role at the Nuclear Non-Proliferation Treaty (NPT) Review Conference.

As President Obama stated during his seminal Prague speech on nuclear disarmament, achieving a nuclear-weapon-free world is a long-term goal that might not be achievable in his lifetime, but that doesn't minimize the necessity of taking interim steps to reduce the likelihood of nuclear proliferation.

Mello sees Obama's requested increase in the fiscal year 2011 budget for stockpile stewardship and the construction of new facilities at the nuclear laboratories as a commitment to the production of new nuclear weapons. Yet the administration has made clear that there are no such plans underfoot; the 2011 budget request states unequivocally that “new weapons systems will not be built.” As such, the president's requested increase in nuclear expenditures should be viewed in the context of seeking ratification of the Comprehensive Test Ban Treaty and further nuclear weapon reductions.

More largely, there is nothing inconsistent between a vision of a nuclear-weapon-free world and ensuring a safe, secure, and reliable nuclear deterrent in the interim, including refurbishment of aging systems, providing the labs with facilities to replace their deteriorating physical plants, and maintaining the essential expertise that the scientists at the labs provide. Nor does such a deterrent require “unending innovation,” as Mello claims. Our current nuclear weapons inventory, validated by extensive testing, is more than adequate to deter the use of nuclear weapons against the United States, our troops abroad, and our allies, provided sufficient resources are dedicated to the Stockpile Stewardship Program.

Mello also seems to forget that the pursuit of a nuclear-weapon-free world is both national and international law; the NPT, which the United States has ratified, includes a commitment to seek nuclear disarmament. Not to mention that the treaty has an important practical component: Its non-nuclear weapon states have conditioned treaty cooperation on the NPT's nuclear weapon states fulfilling their obligations under Article VI to move toward full nuclear disarmament.

Thus, the “vision” of a nuclear-weapon-free world is essential as context for “the various nonproliferation initiatives” in Obama's plan to reduce dangerous threats to our national security–eg, nuclear proliferation and terrorism.

President John F. Kennedy's June 1963 nuclear test ban speech at American University is famous not only for its rhetoric but also for its follow-through: Kennedy's words led to the end of aboveground nuclear testing. While it is legitimate to be skeptical about how successful Obama will be in implementing his disarmament agenda, let's hope Mello and others will wait to see how the follow-through progresses before they judge him too harshly. Anything else would be unfair.

Permalink to this post: http://www.comw.org/wordpress/dsr/obama-nuclear-policy-a-debate?postTabs=10

Greg Mello responds to John Isaacs and Robert Gard:

A “commitment” to a goal that a speaker says he may not achieve in his lifetime (let alone in his administration, the only germane period) is by definition an aspiration at best. If that “commitment” isn't concrete and specific it is vague. Such were Obama's very few words in Prague (and since) pertaining to disarmament. There have been no significant actions.
I am interested in action — ours and the government's — not “hope.”

In your reply, you simply reiterate the Administration's themes on these points.

If you look over what you wrote, you will see that you freely conflate disarmament with nonproliferation issues and initiatives. You're not alone; many people do. I suppose that's the idea. These are quite different things, obviously. Preventing others from acquiring a nuclear deterrent has precious little to do with getting rid of my own. I nowhere argue against sound, just, and legal measures to prevent nuclear proliferation.

I think you err significantly when you say “the pursuit of a nuclear-weapons-free world is both national and international law.” It is the achievement, not the pursuit, of this goal that is a binding legal requirement, unanimously confirmed by the International Court of Justice. Attempting to substitute an alleged aspiration (and that ominously vague), for achievement is a big step down from logic and law, a grave political disservice. This is all the more true when this alleged aspiration comes from the very temporary leader of the world's largest and most aggressive military power, and is then followed by a very large increase in nuclear weapons spending.

I never said that a nuclear deterrent required “unending innovation.” I suspect we agree that the reverse is true. What I said was quite different: that the “deterrence of any adversary” to which Obama referred was unachievable, and therefore its pursuit implied unending innovation. I think investment itself, together with an ideology of technical “progress” – often expressed through fads like the quest for greater device “surety” – creates the hope that a “credible” nuclear deterrent, a deterrent that is relevant to “any” adversary as well as one that is “safe” and “secure,” can someday finally be achieved. Nuclear weapons will never be safe, secure, and they will never deter “any” adversary.

There's many reasons why our leaders engage in this kind of crazy talk, and none of them are pretty.

Disarmament aside, the warhead complex, especially at the physics labs, is riddled with waste and unnecessary programs and missions, which help drive down morale and scientific quality. I and many others believe the complex is grossly over-funded (by at least 40%) for the mission of maintaining the present arsenal indefinitely. Much smaller arsenals, right on down to zero, would be quite desirable from every perspective, and cheaper. The US arsenal can be unilaterally reduced to much lower levels without any loss of US “security.”

If Obama wants to decrease the role of nuclear weapons in national security, and expects anybody to believe him, he must actually do so. Instead, building thousands of significantly upgraded bombs (a process already underway) with new requests to develop and produce more kinds of upgraded bombs, and the factories to make them, isn't disarmament at all. It's the modernization of everything for the long run – warheads, delivery systems, factories, everything.

Permalink to this post: http://www.comw.org/wordpress/dsr/obama-nuclear-policy-a-debate?postTabs=11

Robert Gard and John Isaacs continue the exchange:

It's gratifying to learn that Greg Mello agrees with us on the desirability of both sound measures to prevent nuclear proliferation and a “much smaller” US nuclear arsenal. For our part, we agree with him that the increase in funds programmed for the nuclear laboratories is excessive, although we don't see any inconsistency between ensuring a safe, secure, reliable, and effective nuclear stockpile and reducing its size.

We may have a basic disagreement regarding deterrence. It's not clear whether Mello's quote of deterring “any adversary” includes non-state actors or only nation states. If he is referring to nation states only, we believe even extended deterrence can be accomplished without “unending innovation” and with a smaller stockpile. If his definition includes non-state actors bent on terrorism, no amount of innovation or real investment can deter them from using a nuclear weapon should they acquire one.

We certainly concede the point that most measures designed to reduce the likelihood of nuclear proliferation wouldn't qualify as disarmament, but they may facilitate reductions in nuclear stockpiles, which would qualify as disarmament.

Finally, let's return to the basic issue of President Obama's commitment to seeking, as a goal, a nuclear-weapon-free world. Even if it is an “aspiration,” that doesn't reduce its importance. Article VI of the Nuclear Non-Proliferation Treaty obligates the nuclear weapons states, including the United States, “to pursue negotiations in good faith on effective measures relating to nuclear disarmament.” And although Mello might not consider the action “significant,” Obama did chair a UN Security Council meeting with other heads of state that resulted in a resolution affirming the goal of a nuclear-weapon-free world. Additionally, to meet our obligation under Article VI, Obama has stated his intent to follow up the new START treaty with negotiations involving all of the nuclear powers to reduce stockpiles of weapons.

Coming full circle, these actions taken are essential to obtain the cooperation of the non-nuclear weapons states in measures to reduce the likelihood of nuclear weapons proliferation, which both we and Mello favor.

Permalink to this post: http://www.comw.org/wordpress/dsr/obama-nuclear-policy-a-debate?postTabs=12

Matthew Hoey reaguje The Mello-Knight wymianę

Matthew Hoey is the founder of the Military Space Transparency Project (MSTP) and a former senior research associate at the Institute for Defense and Disarmament Studies (IDDS) where he specialized in forecasting developments in missile defense and military space technologies. He responded on 02 March 2010 to the Mello-Knight exchange of views on nuclear disarmament and the Obama administration.
________________

President Obama's hopes to begin the long march toward a nuclear free future are not limited to just words, though I understand how some may believe this to be the case. Upon closer examination, the President is taking the critical first steps in an effort to go beyond his address at Prague. The President is in the process of negotiating a new arms control treaty with the Russians, and it is highly likely that he will be pursuing even deeper cuts in the future. He has also made efforts to expand and strengthen the Comprehensive Test Ban Treaty. Where are the results? Why have we not seen action? When will the nuclear threat begin to wane–even if it happens ever so slightly?

This is a very informative thread, and I have enjoyed reading all of the entries. What Charles [Knight] has initiated here serves as an example of how if we draw upon all of the myriad arguments before us, we are sure to paint a more nuanced picture of the road to consensus and cooperation. The same could not be truer in regard to our domestic political and international diplomatic climates as well. Parties in all corners have legitimate disputes and concerns, and until these are all fully addressed in a courageous and aggressive new fashion it is my belief that our drive towards zero will never get in gear. Here are my thoughts on how we can get moving.

One step would be for both American and Russian defense industries to gradually be converted into commercial industries – in the current global economy this would be slow to begin but would eventually reap tremendous benefits. Such a transition would even free university students from the confines of military contractors as a leading option for employment, ensuring that this generation of young people would not be bound to the archaic practices of the military industrial complex. The ripple effects on cooperative defense would be tremendous. As it is, our overall military capabilities are already unrivaled. Such reductions in military spending and subsequent reinvestment in new technology would not in fact lessen our strategic dominance, since cooperative defense would diminish the move-countermove dynamic that has long undermined disarmament efforts. Then taking into consideration cooperative defense and the promotion of one another's security, our mutual economic potential would be enhanced further, thus strengthening our international relationship to an unprecedented level.

This would not be a cooperative security agreement limited to just sharing military and launch data; such a partnership would also extend into a shared strategic defense. In this era where the war on terror and the threat from extremism is the focal point of nations such as the US and Russia—ever posed with internally-based security threats and intrusions by radicals who would not hesitate to use a nuclear weapons in a major city—this simply makes sense.

The pursuit of missile defense to guard against incoming threats is the single greatest impediment to progress – this is the lynch pin, and under the banner of reducing national security threats it does nothing more than increase them. It is a fool's pursuit. Should the United States pull back from its BMD aspirations in concert with the initiation of cooperative defense discussions, real progress toward reducing the threat of a missile attack against the US could begin. This would also help to motivate the US and Russia to find common ground in regard to Iran during this heady time. With the world's two military superpowers acting as enhanced security and economic partners, it is more likely that this leadership by example would take hold and could spur the beginning of a global trend over the long run.

Spending has long been unrestrained within the nuclear complex and the national labs. This is a perennial phenomenon—the effect of unwavering pork barrel spending and lobbying by elected officials in cahoots with the defense industry to bring home jobs to their home districts. This cannot be undone without disastrous results. The US economy is addicted to the defense dollar and must be weaned from it gradually. This would come in the form of a transition away from the development of destructive technology and towards the development of beneficial technologies, for example, alternative energy solutions or emerging technologies that would enhance space exploration. Far too many working American families rely upon the defense budget and the nuclear dollar. If consensus for disarmament efforts is to extend across the aisles of Congress and the Senate, this must be understood and honored. If not, we face divisions and a squandered opportunity that may not present itself again.

Once such a transition takes place, a type of economic vacuum effect could commence where free markets, capitalism and innovation driven by new technology could lift the US and Russian economies out of the mud that is the threat of nuclear annihilation. This vacuum effect was not possible in years past, and is actually enabled by the current economic crises and the need for new industries that would contribute to economic recovery and job creation. It does not require any more courage, concessions or clarity to pursue a world without nuclear weapons through such avenues than what is needed to cling onto weapons that can and will someday kill millions.

When placed side-by-side, exchanges and the resulting debates regarding the increase in the nuclear complex budget versus the White House's current policy positions beg for such a solution. In fact, if such a solution is initiated cautiously through careful consideration of the needs of all parties, it could ripple across the economy help to address our greatest global challenges. This could be accomplished while progressively extracting more and more American and Russian scientists from the nuclear gadgetry industry and channeling their enormous individual and collective talents into a more prosperous direction.

Barack Obama and Dimitri Medvedev have the courage and clarity to understand and express their willingness to discuss a world without nuclear weapons. Progress will require a steadfast commitment to courage in the face of the defense industry and the clarity to see that thousands of Russian and Americans rely on these industries and will need jobs that provide the means to support their families. Cooperative defense will lead to the beginning of a transition from massive defense spending to productive civilian investment that stands to benefit all.

Offering concessions and placing cooperative defense on the table while viewing the road ahead in a broader context should get the discussion moving in a direction that turns words into additional actions. As long as the United States refuses to give up missile defense in Eastern Europe we will remain at a standstill.

It was Dr. Randall Forsberg who opened my mind to this way of thinking. She taught me about how cooperative security could be used as a vehicle for peace. Her words that follow, written in 1992, ring today with a renewed poignancy:

The end of the Cold war represents a turning point for the role of military force in international affairs. At this unique juncture in history, the world's main military spenders and arms producers have an unprecedented opportunity to move from confrontation to cooperation. The United States, the European nations, Japan and the republics of the former USSR can now replace their traditional security policies, based on deterrence and unilateral intervention, with cooperative policies based on minimum deterrence, non-offensive defense, nonproliferation, and multilateral peacekeeping.

There are four important reasons to make this change, and make it quickly:

First, massive resources are at stake. With a cooperative security policy, the United States could cut the annual military budget… A peace dividend on this order is exactly what we need to revitalize the economy and meet the backlog of needs in housing, health, education, environment and economic infrastructure.

Second, the cooperative approach to security is prerequisite to stopping the global proliferation of armaments and arms industries. The prospect of proliferation has become the single greatest military threat to this country and to the world…

Third, the choice by the major industrial nations either to perpetuate a US-dominated international security system or to develop a more cooperative system will have far-reaching political ramifications at home and abroad… here in America, the change would help reverse the nasty mixture of cynicism, violence, and racism that has increasingly pervaded our society since the first Reagan Administration made increases in military spending at the price of national debt and deep cuts in domestic programs.

Last but not least, a cooperative approach to security is likely to be far more effective than the traditional approach in reducing the incidence and scale of war. Despite these enormous stakes, Congress and the Administration have, until recently, refused even to consider substantial cuts in post-Cold war defense spending, much less seize the unprecedented opportunity to develop a cooperative security system. [Randall Forsberg, "Defense Cuts and Cooperative Security in the Post-Cold War World", Boston Review , May 1992]

Should President Obama choose to accept this torch I believe that we can achieve the goals outlined in Prague within our lifetime.

Permalink to this post: http://www.comw.org/wordpress/dsr/obama-nuclear-policy-a-debate?postTabs=13

Following are a number of posts relevant to this debate. They serve as reference, furthering the discussion.

Permalink to this post: http://www.comw.org/wordpress/dsr/obama-nuclear-policy-a-debate?postTabs=14

Remarks by President Barack Obama, Hradcany Square, Prague, Czech Republic

Barack Obama. remarks, Hradcany Square, Prague, Czech Republic , 05 April 2009.
http://www.whitehouse.gov/the_press_office/Remarks-By-President-Barack-Obama-In-Prague-As-Delivered/

Fragment:

… as the only nuclear power to have used a nuclear weapon, the United States has a moral responsibility to act. We cannot succeed in this endeavor alone, but we can lead it, we can start it.

So today, I state clearly and with conviction America's commitment to seek the peace and security of a world without nuclear weapons. (Applause.) I'm not naive. This goal will not be reached quickly –- perhaps not in my lifetime. It will take patience and persistence. But now we, too, must ignore the voices who tell us that the world cannot change. We have to insist, “Yes, we can.”

… the United States will take concrete steps towards a world without nuclear weapons. To put an end to Cold War thinking, we will reduce the role of nuclear weapons in our national security strategy, and urge others to do the same. Make no mistake: As long as these weapons exist, the United States will maintain a safe, secure and effective arsenal to deter any adversary, and guarantee that defense to our allies –- including the Czech Republic. But we will begin the work of reducing our arsenal.

Permalink to this post: http://www.comw.org/wordpress/dsr/obama-nuclear-policy-a-debate?postTabs=15

Nuclear weapons debate takes new form

James Carroll. Boston Globe , 15 June 2009 .

Fragment:

Prague was arguably the most important presidential speech in decades. Again, what made that resounding call for a new “form of the forms of thought” about nuclear weapons, was the president's starting point – an acknowledgment of special American culpability. “As the only nuclear power to have used a nuclear weapon, the United States has a moral responsibility to act.”

Permalink to this post: http://www.comw.org/wordpress/dsr/obama-nuclear-policy-a-debate?postTabs=16

Odds Against Rozbrojenia Nuklearnego

Charles V. Peña. antiwar.com , 29 July 2009.
http://original.antiwar.com/pena/2009/07/28/nuclear-disarmament/

Fragment:

…a country can be a party to the NPT but decide that abiding by the treaty is no longer in its best interests and withdraw, which is exactly what North Korea chose to do in January 2003, claiming, “A dangerous situation where our nation's sovereignty and our state's security are being seriously violated is prevailing on the Korean Peninsula due to the US vicious hostile policy towards the DPRK.” Given that North Korea had been named a member of the axis of evil a year earlier and the United States was on the verge of invading Iraq (a non-nuclear power), it's perfectly understandable that the regime in Pyongyang might believe it was in the DPRK's “supreme interests” to no longer formally agree to be a nonnuclear power, ie, a pushover for regime change.

The NPT is not a universal treaty. There are 193 countries in the world, but not all of them are signatories to the NPT. The result is the so-called “D3 problem,” or the de facto nuclear states: India, Pakistan, and Israel. These countries were never part of the NPT regime and were thus able to develop nuclear weapons, because they are under no obligation to abide by the NPT. And it's not lost on the rest of the world – particularly the Muslim world – that the United States doesn't hold Israel to the same standard as Iran. Indeed, like previous presidents, Obama refuses to even acknowledge that Israel is a nuclear power.

…the NPT does not exist in a vacuum. It's impossible to ignore US foreign policy, particularly a proclivity for military intervention supported by Democrats and Republicans alike. Since the end of the Cold War marked by the opening of the Berlin Wall in 1989, the United States has engaged in nine major military operations, but only one of those – Operation Enduring Freedom – was unambiguously in response to a direct threat to the United States. This is a powerful incentive for countries such as Iran and North Korea to acquire nuclear weapons as the only reliable deterrent against US invasion. As long as the United States continues to have an interventionist foreign policy (and the Obama administration has not overseen a sea change in US foreign policy), it will be next to impossible to prevent proliferation.

Permalink to this post: http://www.comw.org/wordpress/dsr/obama-nuclear-policy-a-debate?postTabs=17

Together Toward Nuclear Zero: Understanding Chinese and Russian Security Concerns

Cristina Hansell and Nikita Perfilyev. The Nonproliferation Review , November 2009.
http://www.informaworld.com/smpp/section?content=a915796781&fulltext=713240928

Fragment:

…if Chinese military experts decide that China needs the capability of a maneuvering warhead to evade missile defense interceptors, they may need to test the redesigned warheads. It is not clear that the Obama administration, however, will be willing to back down on missile defense in order to obtain Chinese agreement on a CTBT. Without a CTBT, though, further progress toward disarmament is unlikely; the nuclear weapon states' commitment to NPT Article VI will not be taken seriously by non-nuclear weapon states, and the possibility of a future arms race (instigated in large part by the fear of US missile defenses and precision weapons) is increased.

Permalink to this post: http://www.comw.org/wordpress/dsr/obama-nuclear-policy-a-debate?postTabs=18

A Roadmap for the Abolition of Nuclear Weapons

Jared Gassen and Bill Wickersham. book chapter, November 2009.

Permalink to this post: http://www.comw.org/wordpress/dsr/obama-nuclear-policy-a-debate?postTabs=19

Fragment:

Here's how a global nuclear disarmament treaty could work. First, it would spell out a decades-long schedule for the verified destruction of all weapons, materials and facilities. Those possessing the largest arsenals — the United States and Russia — would make deep cuts first. Those with smaller arsenals would join at specified dates and levels. To ensure that no state gained an advantage, the treaty would incorporate “rest stops”: if a state refused to comply with a scheduled measure, other nations' reductions would be suspended until the violation was corrected. This dynamic would generate momentum, but also ensure that if the effort collapsed, the signatories would be no less secure than before.

Permalink to this post: http://www.comw.org/wordpress/dsr/obama-nuclear-policy-a-debate?postTabs=20

Charles Knight responds to Barry Blechman

There is something missing in this measured disarmament scheme which invalidates it as a path to full nuclear disarmament. Blechman makes an erroneous assumption shared by too many nuclear disarmament advocates. He assumes that nuclear weapons are a class of weapons that can be dealt with in isolation from the problems of international security and insecurity. Nuclear weapons cannot be separated strategically from the context of the conventional military power they supplement.

Note the following phrase in the above excerpt from Blechman: “To ensure that no state gained an advantage…” His prescription applies only to nuclear weapons and presumes no adjustments to conventional military power. In those conditions some states stand to gain considerable advantage from nuclear disarmament.

Imagine the case of Russia in Blechman's staged draw down of nuclear forces with the US As Russia approaches zero nuclear weapons they become more and more vulnerable to superior US conventional military power.

Without parallel and compensatory reductions and adjustments in conventional forces and strong political assurances weaker nations such as Russia will never agree to give up all their nuclear weapons.

Careful schemes of balanced nuclear weapons disarmament of the type that Blechman argues for cannot by themselves get us to zero nuclear weapons. Compensating for the national insecurities arising from imbalances in conventional military power must be part of any formula for full nuclear disarmament. We need to work toward an international security regime that delivers the reassurance gained of at least fifty years without international aggression and military intervention. After that period of consistent international peace, nuclear nations may be ready to go to zero. This is the only path with any real chance of getting there.

Permalink to this post: http://www.comw.org/wordpress/dsr/obama-nuclear-policy-a-debate?postTabs=21

Implementing the President's Prague Agenda: Vice President Biden's Speech at the National Defense University

Remarks of Vice President Biden at National Defense University – As Prepared for Delivery, 18 February 2010.
http://www.whitehouse.gov/the-press-office/remarks-vice-president-biden-national-defense-university

Fragment:

Now, as our technology improves, we are developing non-nuclear ways to accomplish that same objective. The Quadrennial Defense Review and Ballistic Missile Defense Review, which Secretary Gates released two weeks ago, present a plan to further strengthen our preeminent conventional forces to defend our nation and our allies.

Capabilities like an adaptive missile defense shield, conventional warheads with worldwide reach, and others that we are developing enable us to reduce the role of nuclear weapons, as other nuclear powers join us in drawing down. With these modern capabilities, even with deep nuclear reductions, we will remain undeniably strong.

Permalink to this post: http://www.comw.org/wordpress/dsr/obama-nuclear-policy-a-debate?postTabs=22

Charles Knight comments on the Biden speech

When Vice President Biden speaks of plans to “further strengthen … preeminent conventional forces” with “capabilities like an adaptive missile defense shield” and “conventional warheads with worldwide reach” he seeks to reassure his domestic audience that nuclear disarmament will not make America less secure.

His words, however, do not reassure other nuclear powers or potential future nuclear powers such as Iran who will perceive these enhanced American conventional capabilities as strategic threats to their national security.

Biden surely understands that he is not really offering us a pathway to nuclear abolition. We will not get there if other nations are expected to relinquish their nuclear arsenals to face “undeniable” conventional power from the US

If Biden's speech truly represents the elaboration of the “President's Prague Agenda” it leaves us with a very big gap (conceptually and practically) between the near term goal Biden articulates (“We will work to strengthen the Nuclear Non-Proliferation Treaty.”) and the longer term goal (“We are working both to stop [nuclear weapons] proliferation and eventually to eliminate them.”) which President Obama confirmed in Prague.

Permalink to this post: http://www.comw.org/wordpress/dsr/obama-nuclear-policy-a-debate?postTabs=23

Nuclear Weapons in the Twenty-First Century

Matt Eckel. Foreign Policy Watch , 01 March 2010.
http://fpwatch.blogspot.com/2010/03/nuclear-weapons-in-twenty-first-century.html

Fragment:

Though American leaders try not to say it out loud too often, one of the reasons Iran's nuclear program is unsettling to Washington is that it constrains the ability of the United States to topple the Iranian regime by force, should push come to shove. As a global hegemon, having the ability to wave our conventional military around and implicitly threaten recalcitrant middle powers with conquest is something America likes to be able to do. It's much harder if the recalcitrant middle power in question can credibly threaten to take out a couple of allied capital cities. Israel's nuclear program was originally founded on this logic, as was that of France.

Permalink to this post: http://www.comw.org/wordpress/dsr/obama-nuclear-policy-a-debate?postTabs=24

Debate: Waiting for Obama's Policy on Nukes

Christopher A. Ford. AOL News , 05 March 2010.
http://www.aolnews.com/opinion/article/debate-waiting-for-obamas-policy-on-nukes/19385644

Fragment:

… but remarkably, for all his nuclear posing, no one knows what Obama's nuclear weapons policy actually is. So far, his administration has done little of real import. Obama seeks a modest new arms-reduction treaty with Russia but contemplates cuts that would not have been too shocking from the Bush administration — which, in fact, actually began these negotiations in 2006. The administration also wants to reattempt ratification of the nuclear test ban defeated in the Senate in 1999, although the treaty's Senate prospects are dimming. As a result, at this point Obama's “transformative” arms-control agenda looks like President Bill Clinton's from the mid-1990s.

Permalink to this post: http://www.comw.org/wordpress/dsr/obama-nuclear-policy-a-debate?postTabs=25

Debate: On the Right Nuclear Weapons Track

Will Marshall. AOL News , 05 March 2010.
http://www.aolnews.com/opinion/article/debate-on-the-right-nuclear-weapons-track/19385662

Fragment:

Obama reasons that, by holding up its end of the bargain, the United States can strengthen global nonproliferation norms and intensify pressure on Tehran and other regimes that may be thinking about acquiring nuclear weapons. And as White House officials have stressed, the nuclear “zero option” is a policy aspiration, not something anyone believes is achievable anytime soon.

Permalink to this post: http://www.comw.org/wordpress/dsr/obama-nuclear-policy-a-debate?postTabs=26

Deadly Aktualny Pod broni jądrowej

James Carroll. Boston Globe , 15 March 2010. Hosted on the CommonDreams website.
http://www.commondreams.org/view/2010/03/15-5

Think of Niagara Falls. Think of the onrushing current as the river pours itself toward the massive cascade. Imagine a lone swimmer a hundred yards or so upstream, desperately stroking against the current to keep from being swept over the precipice. That swimmer is President Obama, the river is the world, and the falls is the threat of unchecked nuclear weapons.

Henry James used the image of Niagara to describe the rush into World War I: “. . .the tide that bore us along.” Hannah Arendt defined the wars of the 20th century as events “cascading like a Niagara Falls of history.” Jonathan Schell used Niagara as an organizing metaphor for his indispensable critique of war, “The Unconquerable World.”

But now the image has entered the lexicon of strategic experts who warn of a coming “cascade of proliferation,” one nation following another into the deadly chasm of nuclear weapons unless present nuclear powers find a way to reverse the current. The main burden is on Russia and the United States, which together possess the vast majority of the world's nuclear weapons, but President Obama deliberately made himself central to the challenge when he said in Prague, “I state clearly and with conviction America's commitment to seek the peace and security of a world without nuclear weapons.”

Now the Niagara current is taking him the other way. Here are the landmarks that define the swimmer's momentum.

■ The US-Russia Treaty. Negotiators in Geneva are late in reaching agreement on a nuclear arms treaty to replace START, which expired last December. Obama is threading a needle, having to meet Russian requirements (for example, on missile defense) while anticipating Republican objections in the US Senate (for example, on missile defense). Warning: Bill Clinton was humiliated when the Senate rejected the Comprehensive Test Ban Treaty in 1999. Republicans' recalcitrance on health care is peanuts compared to the damage their rejection of a new START treaty would do.

■ The Nuclear Posture Review, the Congress-mandated report on how the administration defines nuclear needs today. This, too, is overdue, probably because the White House has been pushing back against the Pentagon on numerous issues. Are nukes for deterrence only? Will the United States renounce first use? Having stopped the Bush-era program to build a new nuclear weapon, will Obama allow further research and development? What nations will be named as potential nuclear threats? Warning: The 1994 Nuclear Posture Review was Clinton's Pentagon Waterloo. It affirmed the Cold War status quo, killing serious arms reduction until now.

■ Although usually considered apart, the broader US defense posture has turned into a key motivator for other nations to go nuclear. The current Pentagon budget ($5 trillion for 2010-2017) is so far beyond any other country, and the conventional military capacity it buys is so dominant, as to reinforce the nuclear option abroad as the sole protection against potential US attack. This is new.

■ In April, a world leaders nuclear summit will be held in Washington, but both nuclear haves and have-nots will be taking positions based on the US-Russia Treaty (and its prospects for ratification) and the Nuclear Posture Review. Warning: if China sees US missile defense as potentially aimed its way, a new nuclear arms race is on.

■ In May, the signatories to the Nuclear Non-proliferation Treaty will hold their eighth regular review session in New York. Since the nations that agreed to forego nuclear weapons did so on the condition that the nuclear nations work steadily toward abolition, the key question will be whether Obama has in fact begun to deliver on his declared intention. If not, get ready for the cascade.

In truth, the current rushing toward Niagara cannot be resisted. Not seven nuclear nations, therefore, but 17, or, ultimately, 70. But beware an analysis like this. The falls are an analogy, not a fact. Obama warned of such fatalism, calling it in Prague, “a deadly adversary, for if we believe that the spread of nuclear weapons is inevitable, then in some way we are admitting to ourselves that the use of nuclear weapons is inevitable.” Therefore, reject the analogy. Obama is not a lone swimmer, but a voice of all humanity. The nuclear future is not pre-determined. Human choices are being made right now to define it anew.