Joshua Thiel. Kleine Wars Journal, 12 april 2011.
http://smallwarsjournal.com/blog/journal/docs-temp/732-thiel1.pdf
Uittreksel:
Manoeuvre oorlogvoering in de kern is een mechanistische streven en past met een overeenkomstige noodzaak van top-down hiërarchieën. Omgekeerd counterinsurgency is een meer dubbelzinnige omgeving die varieert in zijn complexiteit en context, het is de schaak wedstrijd van oorlog. Het is anders per locatie en kan het gehele spectrum van de oorlog tegelijk te dekken. Bijgevolg counterinsurgency is het moeilijk om op een bumpersticker, naar merk als een slogan, of om een bevolking en hun vertegenwoordigers te verkopen. In 2006 heeft de Verenigde Staten (VS) publieke perceptie van succes of falen van de Iraakse counterinsurgency strategie werd geconcentreerd rond het concept van Massing gevechtskracht in tijd en ruimte, ook wel de "The Surge." De term, "The Surge," gecondenseerde een nieuwe counterinsurgency strategie in een eenvoudige en kwantificeerbare slogan voor de gezonde hap cultuur rond de actualiteit in de moderne wereld. Helaas, counterinsurgency is complexer dan "meer toe te voegen en dan win je."
Reactie door Gian Gentile:
Jozua zei dit aan het eind van het stuk:
"... In Afghanistan in 2011, zal de overwinnaar opnieuw schrijven van de geschiedenis door touting de Afghanistan troepentoename van 2010-2011 in plaats van de doorslaggevende operationele veranderingen."
Welke bewijzen, ik bedoel hard bewijs (en dan wat officieren die deel uitmaakten van de Surge recall) dat er sprake was van een "beslissende operationele verandering."? Hoeveel "beslissende" operationele verandering kan er in een gebied veiligheid missie waar strijdkrachten worden op grote schaal verspreid en werken op een gedecentraliseerde manier? Dit operationele kader was op zijn plaats in Irak vanaf het voorjaar van 2003 op. Het antwoord is dat er geen sprake was van een beslissende verandering in het operationele kader. Oh om zeker te zijn waren er een aantal tweaks hier en daar maakte, nog een paar buitenposten hier en daar, maar in grote lijnen bleef hetzelfde.
Helaas een verhaal is opgebouwd, dat stelt dat een redder Algemeen genaamd Petraeus aan boord kwamen, zijn veld leger operationeel opnieuw uitgevonden en in combinatie met een toename van troepen was de voornaamste oorzaak van de daling van het geweld. Dit is een chimeer.
Maar mensen, in het bijzonder ons in het leger die bloed vergoten in deze plaatsen, willen geloven dat wat er gebeurt of niet gebeurt is vanwege ons en wat we doen of dont do, of als gevolg van redder generaals rijden op de scène.
Maar de buitenlandse politiek elite (en vele militaire leiders) in dit land hou van dit verhaal en wil het aan de stok omdat het legt de nadruk en kritiek op de mechanica van het doen van deze oorlogen van de interventie en staatsopbouw en weg van de strategie en het beleid die hen op zijn plaats. Omdat succes in deze oorlogen en conflicten zijn gewoon een kwestie van het juiste aantal troepen op de grond met de juiste tactiek en met de redder algemene, dan kunnen ze steeds opnieuw worden gewonnen.
Als senior leger generaals in Afghanistan beweren "het recht ingangen zijn uiteindelijk in de plaats," zo ook zijn we al zien oproepen in bepaalde kringen van veengebieden in Libië.
Maar in Irak was het noch de toename van troepen als onderdeel van de Surge (zoals Jozua effectief beweert), noch was het een beslissende verandering in de operationele kader (zoals hij verkeerd beweert) en in plaats daarvan de verlaging van het geweld had te maken met andere, meer kritische omstandigheden (de verspreiding van de Anbar ontwaken, de sjiitische militie stand-down, de fysieke scheiding van Bagdad in sektarische districten) optreedt.
