Stephen M. Walt. Buitenlands Beleid, 18 april 2012.
http://defensealt.org/Ifat2Q

Uittreksel:

Er is een overweldigende geval voor het verwijderen van deze archaïsche en onnodige wapens uit het Europese continent. Idealiter zouden we dit doen als onderdeel van een bilateraal akkoord met Rusland, maar we zouden het moeten doen, zelfs als Rusland is niet geïnteresseerd.

Editor's Commentaar:

Kon niet eens meer!

Charles Knight, commentaar, 24 februari 2012.

Het Pentagon, de regering-Obama, en vele leden van het Congres hopen dat bezuinigingen op het defensiebudget stop met die opdracht in de eerste fase doppen van de begroting 2011 Control Act en specifieker gemaakt in de President's onlangs aangekondigde FY13 budget plan. Zoals Reuters heeft gemeld de FY13 begroting Obama verschuift weg van een bezuinigingsprogramma frame, gedeeltelijk goedgekeurd in 2012, om in plaats daarvan benadrukken een programma van hogere belastingen voor de rijken, een voortdurende belasting gesneden voor loontrekkenden en publieke investeringen in infrastructuur, onderwijs en politiediensten .

Het is veilig om te voorspellen dat de meeste alle Republikeinen en sommige Democraten in het Congres zal toetreden tot de president belasting / omzet enhancement programma's en binnenlandse economische investeringen te blokkeren. De politieke impasse over verdere tekort / schuldafbouw die passage van de BCA vorig jaar gevolgd zal blijven bestaan ​​door de rest van 2012.

Zelfs als we aannemen dat na de verkiezingen van dit jaar het Congres zal een manier om de gegevens van het zogenaamde "sekwestreert" (tweede fase) bepaling van de begroting 2011 Control Act voorkomen vinden, zal de druk voor diepere bezuinigingen blijven.

Te zien waarom de druk voor meer bezuinigingen op Defensie zal doorgaan tot in volgend jaar we moeten niet verder te kijken dan een nieuw rapport van het Comite voor een Verantwoordelijke Federale Begroting genaamd Primary Nummers: De GOP kandidaten en de Nationale Schuld . Hun analyse toont aan dat in 2021 de fiscale plannen van de GOP kandidaten zal de volgende nationale schulden opbrengst als percentage van het BBP:

Gingrich - 114%

Santorum - 104%

Romney - 86%

Paul - 76%

Door het oneven toeval Ron Paul's plan en het plan van president Obama beide eindigen op een schuldniveau van 76% van het BBP in 2021. Natuurlijk, de twee plannen er komen door heel andere mechanismen. Obama's plan steunt sterk op verhoogde omzet (inclusief belastingverhogingen) en Paul is meestal op bezuinigingen, waaronder dieper bezuinigingen op de defensiebegroting.

Wat maakt de begroting van het Pentagon kwetsbaar na de verkiezingen is dat de gematigde Democratische president en de libertaire Republikeinse kandidaat zich hebben gepositioneerd als de meest fiscaal conservatief, terwijl de toonaangevende Republikeinse kanshebbers zijn op zoek als doorbrengen en geen belasting radicalen.

Gingrich grijpt voor de mantel van Reagonomic begrotingsbeleid door begunstiging van een toename van de staatsschuld tot 114% van het BBP. Santorum is een goede tweede op 104% van het BBP. Ter vergelijking, Romney lijkt matig bij 86% van het BBP, 13% hoger dan Obama of Paul. Romney is voorstander van het verhogen van de militaire uitgaven.

Het probleem voor het Pentagon is dat zowel Obama en Romney's plannen zijn politiek gezien niet realistisch en zeer waarschijnlijk niet zal worden uitgevoerd. Obama houdt de schuld lage grotendeels door belastingverhogingen - wat niet zal gebeuren als het Congres blijft beheerst door de Republikeinen. Een gebrek aan nieuwe inkomsten te verhogen zal cruciaal zijn. Als de administratie in staat waren om hogere belastingen te krijgen op de rijken zou vergemakkelijken houden DoD bezuinigingen op het niveau van de FY13 plan. 1) zal het veel moeilijker worden om een ​​binnenlandse investeringsprogramma te krijgen (zelfs als de Democraten het beter doen dan verwacht in november) en 2) de aantrekkelijkheid van een aanzienlijk deel van de liberalen en de conservatieven van: niet naleven van deze belastingverhogingen te bereiken zullen twee dingen betekenen aanvullende DoD bezuinigingen zal blijven.

Romney, aan de andere kant, is van plan om belastingen laag en verhoogt de defensie-uitgaven te houden - daarom zijn fiscale plannen hangt af van een grotere vermindering van de binnenlandse bestedingen en substantiële bezuinigingen op aanspraken. Gezien het feit dat de binnenlandse bestedingen is gesneden tot op het bot in de meeste rekeningen en het recht programma's hebben allemaal conservatieve aanvallen tot nu toe overleefd, lijkt even onwaarschijnlijk plan van Romney's. Voor meer over de grenzen van het plan van Romney zie Ezra Klein hier .

Er is dus alle reden om te geloven dat na dit jaar de verkiezing krachtige fiscale conservatieven die kan kijken dan de partijdige onzin weer harde kijken naar de begroting van het Pentagon om dingen te snijden vinden. Deze voorwaarde houdt in dat de natie open voor strategische aanpassing zal nog enige jaren te komen.

Geprojecteerd Nationale Schuld van GOP kandidaten 'Fiscale plannen

Christopher Preble en Charles Knight. Huffington Post, 20 januari 2012.
http://defensealt.org/ysCbHQ

Uittreksel:

Balans hangt af van wat je staat. Met betrekking tot onze fysieke veiligheid, is de Verenigde Staten gezegend met continentale vrede en een gebrek aan machtige vijanden. Ons leger is de best getrainde, best geleide en best uitgeruste in de wereld. Het is onze onstabiel financiën en onze trage economie die ons kwetsbaar voor struikelen te maken.

Helaas heeft de nieuwe strategie niet volledig te waarderen onze sterke punten, noch volledig onze tekortkomingen te verhelpen. Op het einde, is het niet geroemde balans Eisenhower's te bereiken.

__________________________________________________

Paula G. Thornhill. CNN, 23 november 2011.
http://www.cnn.com/2011/11/23/opinion/thornhill-defense-cuts/index.html

Uittreksel:

Leiderschap van de natie heeft een Plan B, zodat een heroïsche veronderstelling - of hoop - over de onwaarschijnlijkheid van toekomstige oorlogen niet onbedoeld leiden tot een strategische ramp. Dit is moeilijker dan het lijkt. Plan B zou meer flexibiliteit om te voldoen aan wat er mis kan gaan in de strategische omgeving in plaats van alleen het maken van bezuinigingen.

Editor's Commentaar:

Plan B is een goed onderhouden 'strategische reserve.' Als neo-conservatieven willen wijzen de Verenigde Staten besteedt slechts 4,5% van zijn BBP aan zijn militaire. Als nieuwe dreigingen knijpen, kan de VS makkelijk opvoeren besteden en zich haar nog aanzienlijke industriële en kennisbasis. Het probleem van dit land wordt geconfronteerd met een reconstructie strategie is het gebrek aan politieke wil. Civiele leiders verafschuwen om te vragen het Amerikaanse volk op te offeren. Een robuuste Nationale Garde en de Reserve kracht die niet wordt misbruikt door frequente plaatsingen aan onnodige oorlogen en een maatschappelijke verwachting om een ​​fiscale toeslag in tijden van nationale noodtoestand betalen zijn de fundamenten van wat dit land nodig heeft om strategisch worden opgesteld met behoud van een kleine staande vredestijd kracht . Met een dergelijk strategisch plan van de VS goed kan worden bevoorraad voor enige dreiging.

Ethan Pollack, The Economic Policy Institute Blog, 20 september 2011. http://www.epi.org/blog/militaristic-foreign-policy-saves-money/

Een van de aanhoudende kritiek van het fiscale plan van President Obama is dat het telt oorlog uitgaven reducties als besparingen. Kortom, het Congressional Budget Office berekent haar verweer basislijn voor een deel door het nemen van de meest recente oorlog supplementaire (technisch heet Overseas Contingency Operations, of OCO) en ervan uitgaande dat bedrag-gecorrigeerd voor de inflatie-zal elk jaar worden uitgegeven over de voorzienbare horizon. Dit telt op tot ongeveer $ 1730000000000 meer dan 10 jaar. Het voorstel van de president echter, omvat slechts $ 653.000.000.000 in OCO-uitgaven meer dan 10 jaar, voor een besparing van ongeveer $ 1100000000000.

Sommige critici echter beweren dat deze besparingen niet kunnen worden geteld omdat de CBO OCO basislijn zelf is niet realistisch, dus de besparingen zijn niet "echt." Bijvoorbeeld, het Comite voor een Verantwoordelijke Federale Begroting (CRFB) stelt dat het tellen van deze besparingen is een "budget gimmick" dat de president gebruikt om "op te blazen zijn spaargeld." Volgens deze kritiek, een andere basislijn voor OCO uitgaven moeten worden gebruikt-ofwel begroting verzoek van de voorzitter of van de CBO's drawdown beleidsoptie-waarin de basislijn zou verlagen en praktisch onmogelijk is om besparingen te genereren uit het verminderen van de oorlog uitgaven.

Alle respect voor CRFB en de andere critici, maar deze kritiek is dom. Het CBO OCO basislijn is niet "onrealistisch"-plaats, het vertegenwoordigt de kosten van president Bush agressieve invasie-gecentreerde benadering van buitenlands beleid uitgebreid naar de eeuwigheid. President Obama is, gelukkig, in het proces van het proberen om Amerika te veranderen van het buitenlands beleid, het aanwenden van troepen uit Irak en Afghanistan en bewegen in de richting van een meer multilaterale, geduldig, diplomatiek, en vooral, minder dure aanpak. Bovendien is de fiscale plan stelt om OCO uitgaven cap, waardoor zeker dat die besparingen worden gerealiseerd.

President Obama's buitenlands beleid van aanpak kost minder geld dan president Bush, en de begroting vooruitzichten moeten die besparingen weerspiegelen.

Editor's Commentaar:

Het moet een teken van hoe slecht dingen zijn voor progressieven die EPI viert nu een grote rookwolk uit de regering-Obama gestuurd om de aandacht af te leiden van echte bezuinigingen en, in het bijzonder, om het Pentagon te beschermen tegen verdere bezuinigingen op de fiscale gevechten zijn . Ethan Pollack heeft gewerkt voor OMB, dus hij begrijpt zeker de boekhoudkundige vervorming ingebouwd in de CBO-prognoses op basis van de huidige wetgeving. Niet een persoon in de wereld (inclusief die bij CBO die de basislijn te bereiden) gelooft dat OCO uitgaven zal blijven om de oorlogen in Irak en Afghanistan te financieren op hetzelfde niveau als 2011. Dat is de reden waarom de CBO heeft een "neerwaartse beleidsoptie" - om waarschijnlijk OCO kosten in te schatten. Dat laatste oefening is niet "dom", noch de suggesties die dergelijke ramingen zijn de basis voor de behandeling van plannen reductie budget.

De heer Pollack moet ook weten dat president Obama's FY12 begroting voorgelegd aan het Congres bevat slechts $ jaarlijks 50 miljard voor OCO voor toekomstige jaren. Welke is het? $ 118.000.000.000 altijd of 50000000000 $ forever? Je kunt niet van twee walletjes eten.

CBO's draw down optie is zeker beter voor de begroting (en het tekort
reductie) planning die ofwel het onrealistisch "placeholder" (dat
is gewoon onverantwoord budgettering) of het CBO basislijn artefact van
$ 118.000.000.000 altijd.

Als president Obama wil een plan om te besparen zinvolle kondigen
bedragen van OCO hij nodig zou hebben om een ​​snellere terugtrekking uit Afghanistan aan te kondigen ... maar dan niemand echt gelooft dat hij wordt verlaten
Afghanistan in 2014. Dus dit is allemaal rook en spiegels ... en progressieven moeten voel me vreselijk over, niet te vieren.

Het is oneerlijk om te beweren dat de CBO's basislijn OCO is een of andere manier een Bush verantwoordelijkheid. Het is gewoon een methodologisch artefact van hoe CBO doet zijn basislijn.

President Obama is verantwoordelijk voor bijna drie jaar en heeft niet gebracht alle troepen naar huis uit Irak en heeft nauwelijks begonnen beneden een gelijkspel in Afghanistan. Het lopende jaar OCO van $ 118.000.000.000 is zijn verantwoordelijkheid is de nep-heid van het projecteren van het naar voren tien jaar en vervolgens claimen besparingen van de uitgaven "$ 653.000.000.000 ... meer dan tien jaar." Als hij was echt bereid om de oorlog te beëindigen in Afghanistan snel hij zou kunnen dat OCO in tweeën gesneden en bieden $ 325.000.000.000 van lagere toekomstige oorlog kosten aan tekortreductie.

En tot dit jaar de begroting verwikkelingen in het Congres gedwongen zijn hand hij
is doorgegaan met het Pentagon voeden met hogere en hogere basis budgetten elk jaar. Er is geen bewijs dat president Obama's "benadering van het buitenlands beleid ... [is] minder duur" ... niet zo ver als de vrijgevigheid geofferd aan het Pentagon betreft.

We moeten niet baseren progressief beleid op rook en spiegels. Dergelijk
politiek kwetst ons alleen op de lange termijn.

Een andere kritiek op deze begroting gimmick is te vinden op: http://capitalgainsandgames.com/blog/gordon-adams/2369/how-about-those-defense-savings .

___________________________________________________________

Jeff Jacoby. Boston Globe, 22 juni 2011.
http://defensealt.org/HzhtEB

Uittreksel:

... Met grote kracht komt grote verantwoordelijkheid, en soms een van die verantwoordelijkheden is om monsters te vernietigen: te nemen van tirannen die het onschuldige slachtoffer en negeren de regels van de beschaving. Als buurten en steden moeten politiewerk, het ligt in de rede de wereld doet dat ook. En net zoals de plaatselijke criminelen gedijen als politie kijkt de andere kant op, dus doe criminelen op het wereldtoneel.

Onze wereld heeft een politieagent. En of de meeste Amerikanen nu leuk vinden of niet, is alleen hun onmisbare natie fit for the job.

Editor's Commentaar:

Bij driekwart van de Amerikanen af te wijzen een rol van politieagent van de wereld voor de VS misschien zijn ze iets fundamenteel begrijpen over politiewerk dat Jeff Jacoby niet. Een politiemacht zonder toezicht staan ​​van een rechterlijke macht en een leidend orgaan van de wet is zeker een formule voor tirannie.

Jacoby nooit zou instemmen tirannie, maar de hobby te zijn wereldwijde politieagenten door het Witte Huis bewoners die worden gekozen door en verantwoordelijk voor slechts 10% van de mensen in de wereld is een beslissing om een ​​burgerwacht op het wereldtoneel zijn. Bedenk dat de Amerikanen omhoog zou zijn in de armen als China of Rusland nam het op zich om zijn wereldwijde burgerwachten.

Voor de leiders van de VS om zo graag tot het nemen van deze rol alleen dient om de dag te vertragen wanneer we in staat internationale justitiële en politiële instellingen. Als onze leiders proberen te denken, zelfs een paar jaar in de toekomst hen duidelijk moeten zijn dat de praktijk van eigenrichting geen Amerikaanse belangen te dienen.

[Een versie van deze reactie werd gepubliceerd als een brief aan de redacteur van de Boston Globe, 28 juni 2011.]

Pentagon Phantom Besparingen: $ 330B Claim erodeert als programma's weer verschijnen
Marcus Weisgerber. Defensie Nieuws, 16 mei 2011.
http://rempost.blogspot.com/2011/05/pentagons-phantom-savings-330b-claim.html

Uittreksel:

Bijna 40 procent van dat bedrag [$ 330.000.000.000] gaat meteen weer in Amerikaanse militaire programma's die de geannuleerde degenen repliceren, en het is onduidelijk waar nog eens 10 procent kwam uit op alle, volgens een Defensie Nieuws analyse en verschillende analisten.

... Veel van vermogensbehoeften de militaire diensten 'bleef op zijn plaats. Meer dan $ 130 miljard is terug op de boeken, of zullen binnenkort, voor de follow-on of vervangende programma's. Van de programma's geannuleerd in 2010, hebben ten minste vijf al nieuw leven ingeblazen, of zijn in de planningsfase om opnieuw te beginnen.

Editor's Commentaar:

Toen president Obama sprak de natie over de federale tekort op 13 april zei hij: "In de afgelopen twee jaar, heeft secretaris Gates moedig gemaakt op verspillende uitgaven, sparen $ 400.000.000.000 in de huidige en toekomstige uitgaven. Ik denk dat we dat weer doen. "Een aantal van ons militaire budget analisten keken elkaar aan en zeiden:" Huh, hebben we iets gemist? "We hadden geen significante vermindering van de uitgaven Pentagon dat kon tellen naar het verminderen van de Federale merken tekort. Waar kwam de president krijgen die grote nummer?

Natuurlijk hadden wij kennis genomen toen minister van Defensie Gates 78000000000 $ in bezuinigingen voor de FY12 vijf jaar verdediging plan was aangekondigd. We merkten dat de DoD begroting nog zou blijven groeien, dat sommige van deze bezuinigingen waren vrij zacht (afhankelijk van veronderstellingen over de toekomstige inflatie) en de meeste besparingen zouden worden gegenereerd in de out-jaren. (Zie: Pentagon Bestand tegen Deficit Reduction )

En we hadden opgemerkt dat secretaris Gates een aantal programma had geannuleerd in 2009. Maar we hebben ook geconstateerd dat veel van de geannuleerde programma's werden vervangen door anderen de vermeende besparing aanzienlijk verminderen (zie Gordon Adams, defensiebudgetten:! nog steeds nodig om het goed te krijgen )

In de dagen na de toespraak van de president merkte we over hoe er was veel minder echte besparingen zijn dan de president toe te schrijven aan de secretaris Gates '"moedige" inspanningen. heb ik erop gewezen dat 68000000000 $ van de januari 78000000000 $ aan besparingen was verbruikt bij 2012 war kosten verscheen in de begroting uitgebracht in februari, vervangt kleine placeholder nummers.

Benjamin Friedman opgemerkt dat "de huidige 'besparingen' bestaan ​​geheel van de uitgaven die het Pentagon geprogrammeerd en onderhouden, en de toekomst 'besparingen' komen door het verminderen van de geplande groei van de uitgaven, eerder dan het verminderen van de werkelijke uitgaven."

Carl Conetta beoordeeld de geschiedenis van deze veronderstelde bezuinigingen gaan terug tot 2009 en vergeleken opeenvolgende budgetten Obama, 2010 tot en met 2012, het vinden van niet meer dan $ 233.000.000.000 in "misschien" DoD reducties in geprojecteerd jaar.

De collectieve scepsis van onafhankelijke analisten over de $ 400.000.000.000 ongetwijfeld bereikte de aandacht van de redactie van Defensie Nieuws, de grootste defensie-industrie wekelijks, waar Marcus Weisgerber getracht secretaris Gates 'bewering van $ 330.000.000.000 in besparingen van het 2009-programma annuleringen rechtvaardigen. Wanneer DoD ambtenaren een verzoek om een programma-by-programma afbraak van de figuur Defense News "gebruikte budget verantwoordingsstukken, openbare verklaringen DoD ambtenaren ', de jaarlijkse aankoop rapporten en Government Accountability Office geven weigerde schat aan programmakosten projecteren. Voor geclassificeerde en ver-termijn programma's niet op de boeken - maar verwerkt in DoD projecties - denktank en analisten schattingen werden gebruikt "De Weisgerber titel van het artikel,". Pentagon Phantom Besparingen ", vat de resultaten van Defensie Nieuws 'inspanning te rechtvaardigen Secretaris Gates 'bewering van de besparingen.

Charles Knight. Project op Defensie Alternatieven Merk, 12 mei 2011.

Woord is dat twee opdrachtgevers in de productie van 2010 Quadrennial Defense Review zal worden belast met de productie van de "fundamentele" verdediging beoordeling president Obama bevolen in zijn 13 april toespraak over het tekort. Ze zijn Kathleen Hicks, adjunct-staatssecretaris van Defensie voor Strategie en Force Ordening, die het voortouw 2010 QDR auteur en David Ochmanek, plaatsvervangend adjunct-secretaris van Defensie voor Force Development, die de "analyse en integratie cel" die samen alle analytische getrokken leiding was aspecten van de laatste QDR.

Bijwerken

Defense News rapporten (23 mei 2011) dat "De missies en mogelijkheden evaluatie zal worden geleid door Christine de Vos, directeur van de evaluatie van de kosten-en programma-evaluaties [en voormalig voorzitter van het Center for Naval Analyses (CNA)]; Michele Flournoy, defensie ondersecretaris voor het beleid [en het officiële Pentagon de leiding over de 2010 QDR], en Adm Michael Mullen, voorzitter van de Joint Chiefs of Staff. "

Editor's Commentaar:

Aanbrengen van dezelfde mensen die de 2010 herziening belast met het produceren van de nieuwe beoordeling deed werpt een voor de hand liggende vraag op of we nog iets veel "nieuwe" of "fundamentele" van deze beoordeling moet verwachten. QDRs in het verleden hebben zeker gefaald "fundamenteel" te zijn in de volle betekenis van het woord.

Men vermoedt dat de gederfde subtekst van wat mevrouw Hicks schrijft in de nieuwe herziening zal zijn, "We kregen dit vrijwel gelijk toen we deden het vorig jaar. Nu, natuurlijk, als je bereid bent om een ​​grotere veiligheidsrisico's te nemen zijn je kunt knippen sommige stukken uit de kracht houding, maar dat is een politieke beslissing ... "

Als de nieuwe beoordeling maakt zo'n zelfvoldane presentatie zal de president en de natie te dienen slecht. De 2010 QDR had geen echte inspanning om duidelijke prioriteiten te stellen bij de vele militaire vereisten het vermeld, niet een van de principes van strategie-ontwikkeling, die is een praktisch pad binnen budgettaire beperkingen te stellen niet te maken. Een nieuwe fundamentele herziening moet een verscheidenheid van laag-risico-opties die op verschillende resource investeringen kunnen worden bereikt presenteren. De auteurs moeten niet worden toegestaan ​​om gewoon duwen de kwestie van het gevaar voor de veiligheid in het politieke domein.

President Obama zou slim zijn om ideeën te werven uit een grote verscheidenheid van bronnen, tot ver buiten het Pentagon strategie, het beleid en de kracht planning personeel. Als een fundamentele herziening nodig is, is het verstandig om te horen en te overwegen verschillende stemmen.

Editor's Commentaar

13 april 2011 (herzien en bijgewerkt 16 april 2011)

In President Obama 13 april "tekort speech" hij zegt:

Net zoals we meer besparingen moeten vinden in binnenlandse programma's, moeten we hetzelfde doen in de verdediging. In de afgelopen twee jaar, heeft secretaris Gates moedig gemaakt op verspillende uitgaven, sparen $ 400.000.000.000 in de huidige en toekomstige uitgaven. Ik denk dat we kunnen opnieuw doen.

Wat zou 'dat opnieuw doen' bedoel?

Daadwerkelijk bijdragen $ 400.000.000.000 van geprojecteerde budgetten Pentagon voor tekortreductie?

Dat zou vereisen het Pentagon te nemen en besteden $ 400.000.000.000 minder. Maar het is heel moeilijk om veel daadwerkelijke bijdrage te identificeren voor tekortreductie in de eerste $ 400 miljard in het Pentagon besparingen President Obama verwijst naar en gelooft kan worden herhaald.

Laten we eens een snelle blik op de componenten van die eerste $ 400.000.000.000 werken achteruit door de tijd.

Afgelopen januari secretaris Gates kondigde 78000000000 $ aan bezuinigingen meer dan vijf jaar. In februari, toen FY12 begroting van de president bleek alles behalve $ 70000000000 van deze met betrekking tot de vermindering van het tekort verdampt. 68000000000 $ werd verbruikt door de speciale Overseas Contingency Operations (oorlog) budgettering als de FY11 geprojecteerde plaatsaanduiding van $ 50 miljard vervangen door de FY12 echte OCO budget van $ 118.000.000.000. Andere $ 2 miljard in de besparingen lijkt te zijn verdwenen gewoon in de vijf jaar de begroting projecties, misschien te wijten aan die vervelende "afrondingsfouten" dat budgetten pest Pentagon.

In 2010 kondigde minister Gates $ 100 miljard in "efficiency" besparingen. Hij was heel openhartig op het moment, zeggend dat hij het houden van alle besparingen binnen het Pentagon om te betalen voor andere eisen. Dus we kunnen niet legitiem meetellen die in de richting van vermindering van het tekort, en vermoedelijk de voorzitter niet meetelde die in de richting van de $ 400 miljard die is opgeslagen.

Dus dat laat ongeveer $ 322.000.000.000 in Pentagon besparingen het Witte Huis moet verantwoorden.

In een getuigenis voor de Senate Armed Services Committee op 17 februari 2011 minister Gates zei:

... In de afgelopen twee defensiebudgetten door President Obama ingediend, hebben we ingekort of geannuleerd onrustige of teveel programma's die meer kosten dan $ 330.000.000.000 zou hebben als gezien door tot voltooiing.

Aansluiten dit aan President Obama's speech Defense News rapporten (13 april 2011) dat:

Van de 400 miljard dollar al bespaard, $ 330.000.000.000 wordt verondersteld afkomstig te zijn van Gates 'bezuinigingen op wapenprogramma's - bijvoorbeeld de annulering van het Leger Future Combat Systems programma en Next-Generation Bommenwerper van de Luchtmacht, die beide Gates beëindigd in de begroting 2010 . Echter, hebben deze twee programma's zijn vervangen: Het leger is de ontwikkeling van het Ground Combat Vehicle, en de Air Force heeft een verkleinde back bommenwerper gelanceerd.

"Zogenaamde" en "echter" zijn de sleutelwoorden in de vorige paragraaf. Te zijn echte besparingen die op een zinvolle manier bijdragen aan vermindering van het tekort van de het programma annuleringen zou moeten leiden tot een dalende Pentagon budget topline ... en niet worden vervangen door een andere uitgaven.

Gordon Adams van het Stimson Center beoordeelt de $ 330.000.000.000 besparingen vordering in een 5 november 2010 bericht op deze manier:

Gates heeft niet knippen $ 330.000.000.000 van defensie. Toen hij aankondigde hardware bezuinigingen, zei hij dat de out-jaar besparingen werden geschat op $ 330.000.000.000, maar hij had niet een nikkel uit de geprojecteerde defensie budgetten gesneden, hij wil, zoals hij heeft duidelijk gezegd, om die besparingen te gebruiken voor andere investeringen, niet geef ze terug aan de belastingbetaler. En het cijfer is veel te groot, hoe dan ook, omdat hij een einde aan de F-22 en de C-17 vrachtvliegtuig wanneer geen van hen was in de meerjarenbegroting (hij heeft geprobeerd te laten beide programma's komen op een normale dood , zoals gepland, en het Congres houdt steeds in de weg.) Het is nog te groot omdat zijn besparingen figuur niet net uit de alternatieve beleggingen hij voorgesteld om dezelfde missies, zoals het vervangen van de beëindiging van Future Combat Systems (FCS) voertuig met een nieuwe leger voertuig R & D-programma. Dus een grote kerfuffle over een niet-nummer, maar geen grote snede in de verdediging hier.

Tot op heden is het Pentagon of OMB hebben de fabrikanten niet een boekhouding van deze veronderstelde besparingen van minister Gates 'programma annuleringen die aangeven waar ze vandaan komen uit de bovenlijn. Ondertussen zou het verstandig zijn om hun waarde aanzienlijk korting bij het denken over de totale federale uitgaven zijn.

Wat we zeker weten is dat de budgetten Pentagon blijven stijgen ondanks de "besparingen." Het Pentagon en de administratie zou kunnen zeggen dat de begroting van het Pentagon zou sneller zijn gegroeid als secretaris Gates niet die "moedige" programmabesnoeiingen had gemaakt. Mogelijk. Maar dat "zou zijn geweest" is gewoon niet hetzelfde als daadwerkelijk bij te dragen aan vermindering van het tekort die echte bezuinigingen in de bovenlijn van de begroting van het Pentagon vereist.

In termen van het snijden van de bovenlijn van de begroting van het Pentagon, als we verwijderen de langverwachte reducties in oorlog kosten, kunnen we rekenen slechts $ 8000000000 dat minister Gates heeft opgegeven voor tekortreductie in het jaar verdedigingsplan vijf (FYDP) via FY16.

Uitkijkend tien jaar zijn er meer besparingen in de prognoses van de president. Mijn collega Carl Conetta vondsten $ 164.000.000.000 besteden minder Pentagon in de overlappende vier "out jaar" (FY17-20) bij het vergelijken van de president FY11 en FY12 budget inzendingen.

We kunnen speculeren dat dit is waar we realiseren een aantal van de secretaris Gates '$ 330.000.000.000 in besparingen, maar het zou alleen maar speculatie zijn ...

Tot nu toe niemand in de administratie heeft aangetoond voldoende gedetailleerd hoe het Pentagon veel van iets zal bijdragen aan het verminderen van het federale tekort, afrondingsfouten niettegenstaande.

Editor's Commentaar

Er zijn minstens zoveel redenen om te denken dat aanzienlijke reële vermindering van de defensie-uitgaven moeilijk te bereiken zal zijn als er redenen zijn om te twijfelen aan aanzienlijke stijging van de inkomsten zal worden gevonden of dat de aanzienlijke verlaging van de recht uitgaven zal gebeuren. "De politieke realiteiten" zijn inderdaad ontmoedigend voor een van de opties die de Nationale Commissie voor Fiscal Responsibility and Reform zal overwegen. Als er een snelle, gemakkelijke en duidelijke beslissingen worden had zou er geen noodzaak voor de Commissie zijn.

Politieke realiteit veranderen in de tijd voor een deel omdat de onderliggende realiteit uiteindelijk veranderen politieke berekening. Dit is het geval met de defensie-uitgaven. Na meer dan een decennium van snelle groei is er waarschijnlijk een aantal bezuinigingen in het midden van dit decennium te zijn, met name in 2015.

De waarschijnlijke pad van de defensie-uitgaven dit decennium werd onlangs voorspeld door de high-tech industrie vereniging Tech America Foundation in hun DoD Topline Forecast 2011-2020.

Prognose Tech Amerika's is voor een echte vermindering van Pentagon begroting de basis (niet inclusief Overseas Contingency Operation oorlog supplementaire financiering) van 9% of 45000000000 $ (USD 2.011) in 2015 ten opzichte van de basis begroting 2011.

Wanneer rekening wordt gehouden met de voorkeur begrotingstraject van het Pentagon dit decennium van ten minste 1% reële jaarlijkse groei, Tech-Amerika voorspelt een vermindering van de defensie-uitgaven in 2015 van 16%.

Prognose Tech Amerika's van Overseas Contingency Operation (OCO) oorlog supplementaire uitgaven tijdens het decennium is ook belangrijk om te overwegen. Sinds FY10 (eerste begroting van president Obama) is er een OCO oorlog supplementaire DoD begrotingslijn voor FY12-FY15 $ 50 miljard dollar per jaar. De OCO oorlog supplementaire in de FY11 begroting is 159 miljard dollar.

Hoewel de werkelijke OCO oorlog supplementaire in FY12 zou kunnen komen, met de militaire operationele eisen in Afghanistan resterende verhoogde het onwaarschijnlijk is het OCO oorlog supplementaire zal naar beneden komen zelfs $ 50000000000, laat staan ​​$ 109.000.000.000 in FY12. Tech Amerika prognoses OCO oorlog uitgaven van $ 122 miljard in FY12.

Deze waarschijnlijk onder-gebudgetteerde OCO oorlog supplementaire kosten moeten worden gerekend als waarschijnlijk toevoegingen aan de staatsschuld dan die welke reeds geprojecteerd door de overheid.

Prognose Tech Amerika's is voor de OCO aanvulling is op $ 122.000.000.000 in FY12, $ 102.000.000.000 in FY13, 69000000000 $ in FY14 en 57000000000 $ in FY15. Dat draagt ​​bij tot $ 150 miljard meer dan begroot in de Vijf Jaar Defensie Plan ... een niet-begrote toevoeging aan de staatsschuld.

Voor de doelgroep jaar van de federale begroting te bereiken "primair saldo" in FY15, zal de prognose OCO oorlog supplementaire voegen $ 7000000000 voor het probleem dat de Nationale Commissie voor Fiscal Responsibility and Reform gezichten in een poging om de begroting in evenwicht in dat jaar.

Adam J. Hebert. Luchtmacht Magazine, november 2010.
http://defensealt.org/HqU73L

Uittreksel:

... Onverstandige gesprekken te snijden budget van het Pentagon volgen zo voorspelbaar als de getijden. Zonder geloofwaardige analyse van de strategie of eisen, zijn critici nogmaals verklaren defensie-uitgaven te zijn uit de hand.

Editor's Commentaar:

In zijn hoofdartikel Beveiliging is niet goedkoop Adam J. Herbert citeert het werk van de Sustainable Defensie Taskforce als een voorbeeld van de critici van het Pentagon uitgaven bevelen bezuinigingen "zonder geloofwaardige analyse van de strategie of eisen." Als lid van de task force ik verschillen over de geloofwaardigheid van onze analyse. Maar laat me naar waar ik het eens met de heer Herbert spreken:

• "Beveiliging is niet goedkoop." In feite is het extreem duur. Wanneer het land wordt geraakt met een financiële ramp we zijn het aan het land en onze militairen om onze nationale veiligheid strategie heroverwegen en zorg ervoor dat de prioriteiten duidelijk zijn en dat onze militaire investeringen zijn rendabel. In de laatste twaalf jaar van budgetten Pentagon de planning is verlopen als al is er geen resource beperking. Helaas, dat geldt voor de laatste QDR ook. Die dagen zijn duidelijk voorbij - Secretaris Gates heeft met zoveel woorden gezegd.

• "Een goed opgeleide, goed uitgeruste, professionele militairen is niet goedkoop. Als het volk het wil minder kosten, zal de natie waarschijnlijk moeten het vragen om minder te doen. 'Precies. Sinds het einde van de Koude Oorlog het Amerikaanse leger gestaag gevorderd haar wereldwijde bereik en engagement. Missies hebben zich verspreid, waaronder veel dat moet worden gedaan door burgers in het State Department en andere instanties. Grote aantallen Amerikaanse troepen nog steeds in Europa, ook al is er geen militaire bedreiging voor Europa dat bondgenoten niet aankan. De belangrijkste take-away les van de oorlogen in Irak en Afghanistan is dat de lange lage intensiteit landoorlogen zijn niet rendabel gebruik van Amerikaanse militaire macht en moet zoveel mogelijk worden vermeden. Hopelijk kunnen we het allemaal eens zou er nooit zo'n weer "oorlog van keuze."

• "Er zijn zeker manieren om de defensie-uitgaven te verminderen ..." Ja, en een die zal besparen ongeveer $ 45000000000 in Air Force modernisering accounts is verkrijgbaar in een keuze over hoe de vechter vloot te moderniseren. De luchtmacht heeft besloten om vervanging zijn verouderende F-16's met zowat de duurste nieuwe vechter kan men bedenken, de F-35. In de huidige fiscale omgeving ofwel de luchtmacht zal eindigen met een veel minder van deze vliegtuigen dan gepland, of ze zullen kiezen om voorafgaand aan de begroting crunch krijgen en te moderniseren met nieuwe blok versies van de nog steeds best of class F-16's en beperken de kopen van F-35s van dit decennium een ​​paar squadrons voor hoge-intensiteit lucht-superioriteit missies. Als ernstige lucht concurrentie ontstaat een decennium vanaf nu kunnen we dan uitrollen productie van F-35s (of misschien een minder kostbare vervolg op de F-16), vliegtuigen vermoedelijk veel verbeterd met tien jaar of meer van de verdere vechter technologische ontwikkeling.

Michael Krepon. Wapenbeheersing Wonk, 8 april 2010.
http://www.armscontrolwonk.com/2690/treaty-signings

Uittreksel:

Ondanks beweringen van het tegendeel, Nieuwe START heeft de groei van de Amerikaanse conventionele macht projectie mogelijkheden die, in tegenstelling tot kernwapens, zijn militair nuttig op slagvelden niet remmen. Noch zal New START belemmeren ballistische raketafweersysteem programma ...

Editor's Commentaar:
... En dat is de reden waarom, ondanks de retoriek van het moment, betekent dit verdrag niet veel doen om ons vooruit te gaan in de richting van het doel van de afschaffing van kernwapens. Onbegrensde conventionele militaire macht en raketverdediging voor westerse rijke landen zijn niet compatibel met de oprichting van een wereldwijde internationale veiligheid regime voldoende betrouwbaar is om de afschaffing van kernwapens te ondersteunen.

Voor meer informatie over dit probleem zie mijn opmerkingen over speech vice-president Biden aan de National Defense University, 18 februari 2010.

zoals geleverd door Adm Mike Mullen, voorzitter van de Joint Chiefs of Staff, Kansas State University, Manhattan, Kansas woensdag 3 maart, 2010.
http://www.jcs.mil/speech.aspx?ID=1336

Uittreksel:

Drie principes - - Ik heb tot drie conclusies komen over het juiste gebruik van moderne strijdkrachten:

1) … military power should not – maybe cannot – be the last resort of the state. Military forces are some of the most flexible and adaptable tools to policymakers. We can, merely by our presence, help alter certain behavior. Before a shot is even fired, we can bolster a diplomatic argument, support a friend or deter an enemy. We can assist rapidly in disaster-relief efforts, as we did in the aftermath of Haiti's earthquake. We can help gather intelligence, support reconnaissance and provide security.

And we can do so on little or no notice. That ease of use is critical for deterrence. An expeditionary force that provides immediate, tangible effects. It is also vital when innocent lives are at risk. So yes, the military may be the best and sometimes the first tool; it should never be the only tool.

2) Force should, to the maximum extent possible, be applied in a precise and principled way.

3) Policy and strategy should constantly struggle with one another. Some in the military no doubt would prefer political leadership that lays out a specific strategy and then gets out of the way, leaving the balance of the implementation to commanders in the field. But the experience of the last nine years tells us two things: A clear strategy for military operations is essential; and that strategy will have to change as those operations evolve. In other words, success in these types of wars is iterative; it is not decisive.

Editor's Commentaar:

Mullen's first principle is dangerous in the extreme. It is a sad reminder of the militarization of the American state. Mullen suffers from an inexplicable amnesia of the horrors of war in the 20th Century.

America will likely be paying a high price for decades to come in what comes around from the quick and easy resort to war in 2002-2003 by policy-makers enthralled with their military instrument. If war is not a last resort, then policy-makers are abject failures as leaders.

by Carl Conetta and Charles Knight. Defense News , 21 February 2010.

Gedurende de afgelopen tien jaar heeft het Amerikaanse ministerie van Defensie genoten van een stijging van zijn begroting ongekende sinds de Koreaanse Oorlog. Met fiscale 2011 begroting verzoek van president Barack Obama, het is bijna 100 procent in reële termen van de post-Koude Oorlog laag. Maar weinig waarnemers zijn van mening dat dit niveau van de uitgaven kan worden voortgezet in het licht van de montage staatsschuld. Dus is het verstandig om nu na te denken over mogelijkheden voor besparingen.

A way to begin is to ask, what has driven budgets so high? Obviously, the wars are part of the answer. Maar zij goed voor slechts 20 procent van de uitgaven van vandaag. And they are the least likely targets for economizing.

Het is vruchtbaarder om te reflecteren op de tekortkomingen in het verleden pogingen tot hervorming van defensie. Kunnen we beter doen? It is also worth thinking about the practice of force modernization during the post-Cold War period, which has been distinctly undisciplined.

The end of the Cold War presented a unique opportunity – as well as a manifest need – for the structural reform of our defense posture. De kracht reducties van de jaren 1990 noodzakelijkerwijs riskeerde afname van de efficiëntie, door het verlies van de schaalvoordelen die ondersteunende activiteiten en acquisitie apparatuur. The standard solution to such problems is to restructure as one gets smaller, matching reductions in size with a reduction in complexity – a practice the DoD did not, for the most part, follow.

Hoewel kleiner, DoD en de diensten zijn grotendeels behouden of zelfs toegenomen complexiteit. For instance, there are today 50 major commands either one step above or below the service level – not much different from during the Cold War.

In onze recente studie van de begroting van trends , identificeren we een tiental gebieden waar significante veranderingen in de jaren 1990 werd voorgesteld. Deze betrokken dienst taken en missies, consolidatie van diverse ondersteuning en opleiding functies, en kadreringsopties budget en acquisitie planning op gemeenschappelijk niveau.

In addition, the need to reform DoD's acquisition, logistics and financial management systems has been evident for a long, long time. Echter, slechts twee hervorming initiatieven - concurrerende sourcing en militaire basis sluitingen - werden ver genoeg om aanzienlijke jaarlijkse besparing opleveren nagestreefd, en deze zijn niet bedroeg meer dan 4 procent van het defensiebudget.

Er was ook hoop in het midden van de jaren 1990 dat een 'revolutie in militaire zaken "zou kunnen leiden tot nieuwe efficiënte mogelijkheden. We zouden meer bang for the buck plukken door middel van verhoogde slagveld bewustwording, verbeterde logistiek, verhoogde capaciteit voor impasse precisie aanval, en de netwerken van de eenheden binnen en tussen diensten.

In sommige gebieden, zoals precisie aanvallen, heeft mogelijkheden enorm toegenomen. Theater logistics also have improved. Maar nergens is de revolutie in de informatietechnologie hebben geleid tot manifesteren en aanzienlijke besparingen. Rather than supplant-ing legacy capabilities and platforms, the new technology has mostly just supplemented them.

In prospect, the evolution of net-centric warfare might reduce the need for redundant capabilities. But progress toward the services sharing a common nervous system has been slow and mostly involved special operations units and precision ground attack. Generally, net-centric capabilities exist as an anemic overlay to traditional service-centric structures and assets.

DoD and the services have faced little pressure to economize or transform during the past decade. Dit is ook duidelijk in acquisitie apparatuur.

We kunnen drie verschillende acquisitie trends op het werk onderscheiden in de afgelopen decennia. First, there are legacy programs that came forward from the Cold War period with considerable institutional momentum. Ten tweede zijn er programma's als gevolg van de revolutionaire potentieel van nieuwe informatietechnologieën. Finally, there are adaptive programs, such as the recent mass purchase of Mine Resistant Ambush Protected vehicles, that correspond to new mission requirements.

In een ideale wereld, zou het noodzakelijk aan te passen aan nieuwe missies en omstandigheden maken van de revolutionaire potentieel van nieuwe technologieën om oudere programma's te herschrijven of verdringen. Maar dit is niet gebeurd.

Too much of the $2.5 trillion in modernization funding since 1990 perpetuated the status quo circa 1990. Transformationele overname werd grotendeels beperkt tot producerende toeslagen, zoals Predator drones, om de erfenis arsenaal. En adaptieve overname werd grotendeels uitgesteld tot veld ervaringen gedwongen een vlaag van ad hoc inspanningen beginnen zes jaar geleden.

Centrale autoriteiten van het Pentagon hebben te weinig gedaan, te laat om de integratie van de modernisering inspanningen langs adaptieve lijnen dwingen. Legacy, transformationele en adaptieve modernisering hebben samen vooruit slingerde, maar slecht geïntegreerd en concurreren voor middelen. And yet, even though modernization spending now surpasses that of the Reagan era, no one is happy with the result.

For 10 years, Congress and the White House have been permissive when it comes to defense spending; this has undercut any impetus for reform and prioritization. Obama's beslissing om het defensiebudget verder te stimuleren suggereert dat dit dysfunctie zal blijven voor een tijdje, maar ook dit is een zeepbel die zal barsten. Preparing for that eventuality means revisiting options for structural reform and getting clearer on our strategic priorities.

Remarks of Vice President Biden at National Defense University – As Prepared for Delivery, 18 February 2010.
http://www.whitehouse.gov/the-press-office/remarks-vice-president-biden-national-defense-university

Uittreksel:

Now, as our technology improves, we are developing non-nuclear ways to accomplish that same objective. The Quadrennial Defense Review and Ballistic Missile Defense Review, which Secretary Gates released two weeks ago, present a plan to further strengthen our preeminent conventional forces to defend our nation and our allies.

Capabilities like an adaptive missile defense shield, conventional warheads with worldwide reach, and others that we are developing enable us to reduce the role of nuclear weapons, as other nuclear powers join us in drawing down. With these modern capabilities, even with deep nuclear reductions, we will remain undeniably strong.

Editor's Commentaar:

When Vice President Biden speaks of plans to “further strengthen … preeminent conventional forces” with “capabilities like an adaptive missile defense shield” and “conventional warheads with worldwide reach” he seeks to reassure his domestic audience that nuclear disarmament will not make America less secure. His words, however, do not reassure other nuclear powers or potential future nuclear powers such as Iran who will perceive these enhanced American conventional capabilities as strategic threats to their national security.

Biden surely understands that he is not really offering us a pathway to nuclear abolition. We will not get there if other nations are expected to relinquish their nuclear arsenals to face “undeniable” conventional power from the US

If Biden's speech truly represents the elaboration of the “President's Prague Agenda” it leaves us with a very big gap (conceptually and practically) between the near term goal Biden articulates (“We will work to strengthen the Nuclear Non-Proliferation Treaty.”) and the longer term goal (“We are working both to stop [nuclear weapons] proliferation and eventually to eliminate them.”) which President Obama confirmed in Prague.

Barry Blechman. New York Times , 18 February 2010.
http://www.nytimes.com/2010/02/19/opinion/19blechman.html

Uittreksel:

Here's how a global nuclear disarmament treaty could work. First, it would spell out a decades-long schedule for the verified destruction of all weapons, materials and facilities. Those possessing the largest arsenals — the United States and Russia — would make deep cuts first. Those with smaller arsenals would join at specified dates and levels. To ensure that no state gained an advantage, the treaty would incorporate “rest stops”: if a state refused to comply with a scheduled measure, other nations' reductions would be suspended until the violation was corrected. This dynamic would generate momentum, but also ensure that if the effort collapsed, the signatories would be no less secure than before.

Editor's Commentaar:
There is something missing in this measured disarmament scheme which invalidates it as a path to full nuclear disarmament. Blechman makes an erroneous assumption shared by too many nuclear disarmament advocates. He assumes that nuclear weapons are a class of weapons that can be dealt with in isolation from the problems of international security and insecurity. Nuclear weapons cannot be separated strategically from the context of the conventional military power they supplement.

Note the following phrase in the above excerpt from Blechman: “To ensure that no state gained an advantage…” His prescription applies only to nuclear weapons and presumes no adjustments to conventional military power. In those conditions some states stand to gain considerable advantage from nuclear disarmament.

Imagine the case of Russia in Blechman's staged draw down of nuclear forces with the US As Russia approaches zero nuclear weapons they become more and more vulnerable to superior US conventional military power.

Without parallel and compensatory reductions and adjustments in conventional forces and strong political assurances weaker nations such as Russia will never agree to give up all their nuclear weapons.

Careful schemes of balanced nuclear weapons disarmament of the type that Blechman argues for cannot by themselves get us to zero nuclear weapons. Compensating for the national insecurities arising from imbalances in conventional military power must be part of any formula for full nuclear disarmament. We need to work toward an international security regime that delivers the reassurance of fifty years without international aggression and military intervention. After that period of peace nuclear nations might be ready to go to zero.

Greg Mello. Bulletin of the Atomic Scientists , 10 February 2010.
http://www.thebulletin.org/web-edition/op-eds/the-obama-disarmament-paradox
Greg Mello is the executive director and co-founder of the Los Alamos Study Group .

______________

Last April in Prague, President Barack Obama gave a speech that many have interpreted as a commitment to significant nuclear disarmament.

Now, however, the White House is requesting one of the larger increases in warhead spending history. If its request is fully funded, warhead spending would rise 10 percent in a single year, with further increases promised for the future. Los Alamos National Laboratory, the biggest target of the Obama largesse, would see a 22 percent budget increase, its largest since 1944. In particular, funding for a new plutonium “pit” factory complex there would more than double, signaling a commitment to produce new nuclear weapons a decade hence.

So how is the president's budget compatible with his disarmament vision?

The answer is simple: There is no evidence that Obama has, or ever had, any such vision. He said nothing to that effect in Prague. There, he merely spoke of his commitment “to seek . . . a world without nuclear weapons,” a vague aspiration and hardly a novel one at that level of abstraction. He said that in the meantime the United States “will maintain a safe, secure, and effective arsenal to deter any adversary, and guarantee that defense to our allies.”

Aangezien kernwapens niet, en zal nooit, "af te schrikken elke tegenstander," dit was ook zeer ambitieus, zo niet zinloos. De ijdele zoektocht naar een "effectieve" arsenaal dat kan afschrikken "elke" tegenstander vereist oneindige innovatie en continue reële investeringen, met inbegrip van investeringen in het verlengde afschrikmiddel voor die Obama genoemd. De belofte van dergelijke investeringen, en niet ontwapening, was de operatieve boodschap in Praag voor zover de Amerikaanse voorraden werd bezorgd. In feite werden voorgestelde nieuwe investeringen in uitgebreide afschrikking reeds verpakt voor het Congres toen Obama sprak.

Om zijn vermeende vervullen "ontwapening visie," Obama bood slechts twee benaderingen in Praag, beide voor onbepaalde tijd. Eerst sprak hij vaag van het verminderen van "de rol van kernwapens in onze nationale veiligheidsstrategie." Het is verre van duidelijk wat dat eigenlijk zou kunnen betekenen, of zelfs wat het zou kunnen betekenen. Meest waarschijnlijk verwijst naar officiële discours-wat ambtenaren zeggen over nucleaire doctrine-in tegenstelling tot de werkelijke feiten op het terrein. Ten tweede, Obama beloofde te onderhandelen over "een nieuwe Strategic Arms Reduction-Verdrag [START] met de Russen." Voor zover nucleaire ontwapening ging in de toespraak, dat was het.

Natuurlijk, Obama zei ook dat zijn regering zou onmiddellijk ratificatie van het Comprehensive Test Ban Treaty, een actie nog niet genomen en een geheel los van de VS ontwapening na te streven. De rest van de toespraak was gewijd aan diverse non-proliferatie initiatieven dat zijn regering van plan te zoeken.

Hoe dan ook, potentiële verdrag geratificeerd is zeker een belangrijke factor in het Witte Huis te denken. Senate Republicans, as expected, are demanding significant nuclear investments prior to considering ratification of any START follow-on treaty. Democratic hawks, especially powerful ones with pork-barrel interests at stake such as New Mexico Sen. Jeff Bingaman, also must be satisfied in the ratification process. All in all this makes the latest Obama budget request a kind of “preemptive surrender” to nuclear hawks. So whether or not the president has a disarmament “vision” is irrelevant. What is important are the policy commitments embodied in the budget request and whether Congress will endorse them.

Investments on the scale requested should be flatly unacceptable to all of us. The country and the world face truly apocalyptic security challenges from climate change and looming shortages of transportation fuels. Our economy is very weak and will remain so for the foreseeable future. The proposed increases in nuclear weapons spending, embedded as they are in an overall military budget bigger than any since the 1940s, should be a clarion call for renewed political commitment in service of the fundamental values that uphold this, or any, society.

Those values are now gravely threatened–not least by a White House uncertain about, or unwilling or unable to fight for, what is right.

Editor's Commentaar:

Mello does a good job of explaining why there will be little progress toward nuclear abolition during the Obama administration. Further he makes a good case that the current administration seems to be headed towards feeding the nuclear weapons complex to a greater degree than Bush was able. Who'd of thought!

But Mello misses on a couple points. One is that he dismisses too quickly the nuclear abolition aspiration Obama stated in Prague. Those few words may have little affect on policy, but they do mark a return to the rhetoric of all atomic age administrations up until George W. Bush markedly abandoned such aspirations. What is the value of that rhetoric? Mostly it gives credence to those who organize around abolition — something of value, but not much.

Secondly, Mello states that when Obama spoke of…

…reducing “the role of nuclear weapons in our national security strategy” it's far from clear what that might actually mean, or even what it could mean.

Actually, this statement of Obama's refers to something quite specific and important. The US has been advancing for several decades to an unprecedented level of conventional force dominance over all other nations (see Bernard I. Finel on strategic meaning of US conventional military power). At this point the US can anticipate gaining even more strategic advantage if it can convince other nations to join in disposing of nuclear weaponry (for an official statement of this strategic formula see Vice President Biden's speech at the National Defense University on 18 February 2010.) This is indeed quite an aspiration!

This connection of conventional dominance to nuclear dominance brings me to the other shortcoming of Mello's article. Nuclear abolition will be impossible without a significant restructuring of the international (in-)security system. Why would Russia or China eschew nuclear weapons or N. Korea and Iran abandon efforts to obtain them while these nations remain utterly vulnerable to US conventional strike?

Leaders of popular efforts for nuclear disarmament almost never acknowledge this strategic problem. That's a disservice to their cause, because it leaves a major obstacle to disarmament in place with no plan (or even awareness of the need for a plan) to remove it.

The eventuality of an agreement to abolish nuclear weapons will require the US to first draw down its conventional military power. And concurrent to a deep draw down of US conventional military power there must be a build up of international structures which can take up more and more of the responsibility for global security.

Such a transfer of power and responsibility will probably happen someday , but we are certainly not presently on that path. That is one more “change” that Obama is not pursuing, not even aspirationally.

Greg Mello responds to the editor's comments:

I think your comments are excellent. Let me begin with the second one, with which I wholly agree. Our work here at the [Los Alamos] Study Group has emphasized nuclear weapons issues in part because of our geographic, and hence political, locus adjacent to the two largest nuclear weapons laboratories.

The barrier to nuclear disarmament posed by military policies and investments that express an aspiration for “full spectrum dominance” on a global scale is almost certainly insuperable. Nuclear disarmament is only consistent with a quite different conception of national security than we now have and with a quite different economic structure internally as well. The good news — and I think we have to make it good where it may not appear so at first glance, since we have no other choice — is that our empire is failing.

Your first point, which relates to the symbolic value of Obama's disarmament statements, is also sound, but here I think that symbolic value is greatly outweighed by the passivity and compliance which his statements have engendered in civil society. The actors and forces which could and should be forcefully working for disarmament have been themselves disarmed by what amounts to propaganda.

Hypocrisy may be the homage paid to the ideal by the real, but it is not leadership, it is not honest, and it will not produce anything of value in this case. At the moment, it is allowing the nuclear weapons establishment to do what it could not accomplish previously: increase production capacity and provide greater, not lesser, endorsement of nuclear weapons in all their aspects, both materially and symbolically.

Obama's disarmament aspiration, so called, is a faint echo compared to the full-throated endorsement of nuclear weapons it is enabling.

Lawrence J. Korb, Sean Duggan, en Laura Conley Centrum. For American Progress, 4 februari 2010.
http://defensealt.org/HdrBYh

Uittreksel:

The QDR … does not prioritize the missions that the military must be prepared for. The document states that “successfully balancing [DOD's priorities] requires that the Department make hard choices on the level of resources required as well as accepting and managing risk in a way that favors success in today's wars,” yet it also notes that “US forces must be prepared to conduct a wide variety of missions under a range of different circumstances.” In other words, the QDR promises to make tradeoffs but asserts that DOD must be capable of confronting every contingency.

Editor's Commentaar:

Volg het geld. The priorities are reflected in where the money goes. Een paar veranderingen, per gebruikelijke, in de marge. Meestal dezelfde ol 'dezelfde ol' verdeling van de buit.