کارل Conetta. پروژه یادداشت دفاع جایگزین توجیهی # 42، 02 مرداد 2007.

دارایی های هوا قدرت میان ایالات متحده کسانی هستند که مبتنی بر حامل یک نقش ویژه ای دارند. که دسترسی به پایگاه زمین محدود است، حامل هواپیما می تواند نیروی هوایی تاکتیکی در دسترس است از سنگر دشمن را به ارمغان بیاورد. همراه با سایر دارایی های مبتنی بر دریا اعتصاب و بمب افکن های دوربرد، حامل می تواند کمک به غلبه بر چالش های ضد دسترسی است. اما این حقیقت باید آنها را از توجه به کاهش نفی نمی کند. در واقع، ایالات متحده بیشتر از این دارایی از آن منطقی نیاز است. و مهم است که به یاد داشته باشید که نیروی هوایی مبتنی بر دریا نسبتا آسیب پذیر و گران قیمت است. در واقع، یورش برای یورش، هزینه آن بیش از دو برابر به عنوان زمینی تاکتیکی هوا بسیار - همه چیز در نظر گرفته شده است.

مورد نیاز برای عرشه بزرگ ناو هواپیمابر آمریکا را می توان به "افزایش" مورد نیاز برای پاسخ به بحران و نیاز به زمان صلح برای حضور مداوم رو به جلو تقسیم می شود. مربوط به نیاز به افزایش تجربه واقعی از جنگ های اخیر است. سه یا چهار ناو هواپیمابر به طور مستقیم در عملیات نیروهای افغان در هر زمان در طی اکتبر و دسامبر 2001 درگیر شده است. در فاز اول جنگ عراق در سال 2003، چهار یا پنج نفر مشغول اند. در طول جنگ سال 1999 کوزوو، یکی است.

در هیچ یک از این جنگ ها در حامل های مشغول به کار به کمال خود را، با این حال. به عنوان مثال، در خلال ماه اول عملیات آزادی عراق، جنگجویان نیروی دریایی پرواز به طور متوسط ​​از 0.8 پرواز در هر روز است. آنها قادر از پرواز دو، حداقل - و نیروی دریایی ادعا می کند که می توانید بیشتر، در تنگنا. نگاهی به آینده: هدف توانایی حمله به هر یک از بال هوا به میزان قابل توجهی افزایش خواهد یافت با علاوه بر این از کوچکتر، PGMs برد، و دقیق تر است. در سال 2005 مجلس سنا شهادت، و سپس رئیس عملیات نیروی دریایی، دریادار ورنون کلارک، اظهار داشت که تعدادی از اهداف که حامل هوا بال می تواند در هر روز حمله را از 700 به بیش از 1،000 سال 2010 را افزایش می دهد - داشتن حال حاضر قابل ملاحظه ای از 200 در سال 1997 افزایش یافته است. ضمنی در این گزینه برای کاهش تعداد کلی حمل و بال است.

در بودجه سال مالی 2007، نیروی دریایی ادعا میکند که، با توجه به 11 حامل ناوگان، می توان آن را شش حامل برای جنگ در 30 روز و دیگری در طی 60 روز آینده افزایش است. این، به عنوان یک نتیجه شده از طرح پاسخ خود ناوگان جدید (FRP). این به معنی این اورژانس یا "افزایش نرخ بهره از 63 درصد است. نرخ تا حدودی بالاتر می تواند از طریق تغییر در ترتیبات homeporting به دست آورد، دور از خدمه، تنظیم مجدد بیشتر از برنامه های تعمیر و نگهداری و بهره برداری کاهش حامل برای ماموریت حضور ساده است. برخی از اصلاحات در امتداد این خطوط این امکان را می دهد که 9 حامل، 8 بال ناوگان به موج "پنج به علاوه یک" را برای پاسخ به بحران است. در سال 2010، این شش حامل، به طور کامل مورد استفاده قرار گیرد و مجهز به سلاح در حال حاضر میدان فرستاد و یا تهیه، باید قادر باشد که به اعتصاب بیش از دو بار به عنوان بسیاری از اهداف در هر روز به عنوان پنج است که برای عملیات آزادی عراق مستقر شده است.

مکمل های آینده قابلیت اعتصاب دریایی حامل ایالات متحده خواهد بود که توانایی حمله دوربرد نیروی بمب افکن های امریکا - قادر در آینده به حمل پنج بار به عنوان بسیاری به عنوان PGMs امروز (به طور متوسط). مکمل قدرت حامل خواهد بود که بقیه سطح ناوگان نیروی دریایی و چهار زیردریایی نیزه سه شاخه است که به پیکربندی مجدد برای ماموریت های معمولی بوده است. می تواند به عنوان Tridents - سطح ناوگان با حدود 8000 راه اندازی سیستم عمودی، که می تواند موشک های تاماهاوک آتش مجهز شده است. نیروی دریایی در حال ساخت از سهام خود را از زمین های متداول حمله Tomahawks نسبت به کل از 6،000 و یا پس. (حدود 800 در عملیات آزادی عراق استفاده شد.) در نهایت، نیروی دریایی مینی حامل به تماس و همچنین، هنگامی که کلاس جدیدی از LHA (R) کشتی حمله دوزیست را راه اندازی نموده است. در میان هواپیما های دیگر، این 20 F-35S را ادامه می دهند.
با تنها هشت فعال و رزرو بزرگ عرشه حمل در ناوگان نیروی دریایی خواهد بود قادر به نگه داشتن بیش از 2.5 آنها به طور مداوم "در ایستگاه" در طول دوران صلح - حتی با توجه به نوآوری های FRP اخیر است. با این حال، homeporting بیشتر خارج از کشور که این تعداد، افزایش خدمه طرح چرخش. در هر حال، حضور نیروی دریایی در زمان صلح در خارج از کشور نیاز در ناو هواپیمابر مرکز نیست. تا این حد مفهوم جدید در نیروی دریایی جهانی از عملیات، که اجازه می دهد تا برای انعطاف پذیری بیشتر در مونتاژ گروه نیروی دریایی به رسمیت شناخته شده است. امروز، این، نه تنها حامل گروه های نبرد بلکه همچنین گروه های اعتصاب اعزامی (ساخته شده در اطراف کشتی حمله دوزیست)، سطح گروه های اعتصاب (ساخته شده اطراف رزمندگان سطح)، و عملیات های مستقل نیزه سه شاخه فیلم های کروز موشک. این گروه های کوچک تر، متنوع تر، بیشتر و متعدد برای انعطاف پذیری بیشتر و دقیق تر پوشش اجازه می دهد.