گروه بحران بین المللی آسیا گزارش N ° 221، 26 مارس 2012.
http://defensealt.org/H6bVBL
گزیده ای:
مذاکره حل و فصل سیاسی، نتیجه مطلوب به جنگ در افغانستان است، اما مذاکرات کنونی با طالبان هستند، بعید است به یک صلح پایدار است. خطر وجود دارد که مذاکرات در شرایط کنونی بیشتر می تواند بی ثبات کردن کشور و منطقه وجود دارد. ناتوان شده توسط تقسیمات سیاسی داخلی و فشارهای خارجی، دولت حامد کرزی ضعیف قرار به قطع معامله با رهبران شورش است. نیروهای امنیتی افغانستان آمادگی برای رسیدگی به خلاء قدرت است که پس از خروج نیروهای بین المللی رخ می دهد. به عنوان رقابت سیاسی گرم تا در داخل کشور در اجرا به خروج ناتو از نیروهای رزمی در پایان سال 2014، اولویت های متفاوت و تنظیمات از احزاب به جنگ - از دولت افغانستان به رهبری طالبان به منطقه ای کلیدی و گسترده تر بازیگران بین المللی - بیشتر خواهد شد چشم انداز صلح را تضعیف کند. برای جلوگیری از یک جنگ داخلی دیگر، اصلاح البته عمده مورد نیاز است که در انتصاب یک تیم میانجی گری سازمان ملل و اتخاذ رویکرد واقع بینانه برای حل مناقشه است.
